Archief over ziekenhuis

Alweer 7 weken oud!

7 weken en 1 dag oud

Ik ben alweer 7 weken en 1 dag oud. En de afgelopen anderhalve week heb ik weer van alles meegemaakt. Zal ik maar gewoon verder vertellen waar we gebleven waren?

Zondag 29 april vierde Oma Borne haar verjaardag. Ik mocht eerst lekker in badje, heb je het filmpje al gezien van mij in bad? Daarna mocht ik mijn mooie nieuwe kleren aan, een echt overhemd met borstzakjes en een spijkerbroekje, ook met echte zakken erop. En om alles af te maken kreeg ik ook nog mijn mooie STOER-sokken aan die ik van Tante Debora heb gekregen. Tante Jenny heeft foto’s gemaakt van mij met papa en mama, want oma wilde graag een schilderij van mij met mijn papa en mama voor in de kamer. Daarna mocht ik nog bij oma op schoot en later ook nog bij tante Riet. Toen was ik erg moe en mocht ik in mijn wipstoeltje – die hadden papa en mama gelukkig meegenomen – lekker een dutje doen. Maar eerst moest ik nog hoera doen voor oma, kijk maar naar deze foto.

  

Maandag 30 april was koninginnedag. Ik mocht mooie oranje kleertjes aan. Tante Ilja en nicht Annamarie hebben een hele mooie Winnie the Pooh ballon voor mij meegenomen en aan mijn box vastgemaakt. Daarna ging ik met papa, mama, tante Ilja en Annamarie door de stad wandelen, langs de kleedjesmarkt enzo. Papa en mama gingen ook nog een ijsje eten, maar dat mag ik nog niet. En omdat het heel mooi weer was gingen we daarna lekker buiten zitten op het balkon. Ik mocht mijn piratenmuts op die papa en mama in Egypte hebben gekocht toen ik nog in mama’s buik zat. Hij was alleen nog wel een beetje te groot.

  

Dinsdag 1 mei kwam er tante Yvonne uit Vlissingen op kraamvisite. Tante Yvonne is een tante van mama. Oma was ook mee. Mama kreeg bloemen en ik heb twee mooi slabbers gekregen. Dat is heel handig want dan blijven mijn kleertjes mooi als ik ga eten of drinken.

Woensdag 2 mei moest ik voor controle naar de kinderarts in het ziekenhuis. Maar eerst kwam de postbode nog met een pakketje voor mama. Mama heeft een mooie draagdoek besteld daarmee kan ik lekker bij haar op de buik zitten zonder dat mama haar handen vol heeft. Ik vind het heel erg lekker om in de draagdoek bij mama te zitten. Als ik wakker ben kan ik lekker rondkijken en als ik moe ben kan ik lekker een slaapje doen dicht bij mama. ‘s Middags ging ik met papa en mama naar het ziekenhuis. Papa en mama moesten mij helemaal uitkleden en toen kwam er een zuster om mij te wegen en te meten. Ik was 4170 gram en al 53,5 cm. Ik was dus heel goed gegroeid. Daarna kwam de dokter ons halen. De dokter ging naar mijn longen en mijn hart luisteren en daarna ging ze mijn hoofdje nakijken en voelen. Ze wilde namelijk even kijken of mijn punthoofd wel netjes wegtrekt. De dokter was heel tevreden over mij. Ze heeft ook nog naar mijn navel gekeken. Oké ik heb een navelbreukje, maar het is niet eens zo’n hele grote en bij bijna alle kindjes trekt het vanzelf weer weg als ze ouder worden. Pas als het heel erg wordt moet ik eraan geopereerd worden. Ik hoop maar dat het niet zo erg wordt. Omdat de dokter tevreden over mij was heeft ze mij ontslagen, alleen als er op het consultatiebureau gemeten wordt dat mijn hoofdje niet meer goed groeit moet ik weer bij haar terugkomen. Toen we weggingen uit het ziekenhuis kwamen we opa en oma nog tegen, die waren daar ook. Daarna gingen we nog naar de Albert Heijn omdat papa en mama een prijs hadden gewonnen. Die moesten ze ophalen, het was een stofzuiger en een strijkbout van Siemens. Maar mama heeft toch al een stofzuiger en een strijkbout?

Morgen gaat mama verder schrijven voor mij, want nu moet ze eerst mij troosten omdat ik heel verdrietig ben en graag bij haar op schoot wil zitten.

 

Ik ben alweer gegroeid!

Dag 23

Vanmorgen ben ik met papa en mama naar het ziekenhuis geweest. Ik moest op controle komen bij de neonatologieverpleegkundige. Deze zuster had ik nog niet eerder gezien, ik denk dat zij vrij was toen ik in het ziekenhuis lag met mama. Ze heeft eerst aan papa en mama gevraagd hoe het met mij ging. Papa en mama hebben verteld dat ik al heel goed mijn flesjes leeg drink! En ook dat ik af en toe een klein beetje pijn in mijn buik heb, maar dat het niet heel vaak of heel erg is. Daarna ging de zuster mij meten en wegen. Ik ben al 51 cm, dat zou betekenen dat ik in 3 weken tijd wel 5 cm ben gegroeid! Maar het kan ook zijn dat ik mijn benen nog niet zo goed recht deed toen ze mij de eerste paar keer hebben gemeten (toen was ik 46 cm). Mijn hoofd is ook gegroeid, wel 2 cm. En mijn punthoofd wordt ook al steeds minder. Daarna mocht ik op de weegschaal. Ik heb helemaal niet gehuild deze keer, want ik ben een hele stoere knul aan het worden. Ik weeg nu 3150 gram. Afgelopen donderdag was dat nog 2965 gram. De zuster was helemaal tevreden over mij en dat gaat ze ook in een email naar de dokter schrijven. Ze denkt dat ik verder niet terug hoeft te komen in het ziekenhuis. Papa en mama moeten wel oppassen dat ik niet te veel ga drinken want dat is ook niet goed. En als ik last heb van buikkrampjes mag mama mij druppeltjes geven van Cinababy of Infacol.

Nadat we in het ziekenhuis waren ben ik ook nog met papa en mama meegeweest naar de kapper. Dat was heel hard nodig, helemaal voor papa want die kreeg al een echt “matje” in zijn nek. Mijn haartjes groeien ook al, maar ik hoefde nog niet geknipt te worden. Ik mocht lekker in mijn Maxi Cosi blijven zitten/liggen en op mijn speentje zuigen.

Ik zal jullie ook even vertellen wat ik het afgelopen Paasweekend allemaal heb beleefd. Zaterdag ben ik met papa en mama boodschappen wezen doen in de stad. Ik kan heel lekker slapen in mijn kinderwagen terwijl papa en mama het zware werk doen. Heel handig allemaal. ‘s Avonds ben ik als verrassing op verjaardagsvisite geweest bij Ome Willem. Dat is de oudste broer van Omalein. Ze hadden helemaal niet verwacht dat ik nu al op verjaardagsvisite zou komen. Maar zoals ik al zei “ik ben een stoere knul” en ik kan al heel goed mee op visite. Het was heel gezellig en nu heb ik gelijk alle ooms en tantes van mama (van de kant van Omalein) kunnen zien.

Ik moet even showen dat ik nu al netjes mij hoofd kan optillen als ik op mijn buik lig. Dan kan ik zelf beslissen welke kant ik op wil kijken. Papa en mama vinden dat heel knap van mij en opa en oma zeiden ook dat ik al een sterke knul ben. Ik ben zelf ook helemaal trots dat ik dat kunstje al kan.

Zondag was het eerste paasdag. De verloskundige had uitgerekend dat ik op die dag geboren zou worden. Maar ze had er wel bij gezegd dat maar 5% van de kindjes op de uitgerekende dag geboren wordt. Ik had helemaal geen zin om zo lang te wachten en het werd ook echt veel te klein in mama’s buik om daar nog drie weken te moeten wachten tot de uitgerekende datum. Dus nu was ik zondag al bijna 3 weken oud! Zondagmiddag mocht ik alweer mee op verjaardagsvisite … ja er zijn heel veel mensen jarig in mijn familie! Deze keer gingen we naar mijn grote neef Daniël. Die is al 21 en die is echt al heel groot! Hij is zelfs groter dan mijn mama en hij kan oma al optillen. Knap hè!? ‘s Avonds was ik een beetje moe, dus toen heb ik lekker de muts van mijn omslagcape over mijn ogen getrokken om een dutje te doen in mijn wipstoel.

Gisteren was het paasmaandag. Toen hebben papa en mama eerst lekker uitgeslapen. Mama was best moe want ik had haar ‘s nachts wakker gehouden van 4.00 tot 8.00 uur. Ik kan nog niet klokkijken en ik wist niet dat het nacht was en dat ik moest slapen. Ik was wakker en ik wilde graag bij mama in bed en lekker naar mama kijken. Ik had helemaal geen zin om te slapen en om in mijn wiegje te liggen. Gelukkig kan mama dan wel gezellig op twitter om samen met de andere nachtouders berichtjes te sturen naar Ouders van Nu. Dat tijdschrift heeft al aan mama laten weten dat er 2 berichtjes van haar in hun tijdschriften komen (1 in nummer 5 en 1 in nummer 6), zouden ze er dan ook een foto van mij bij zetten? Dan word ik nu al wereldberoemd in heel Nederland!

‘s Middags kwamen Omalein en Opa. Oma mocht mij een schone luier omdoen en opa heeft mij de fles gegeven. Daarna gingen papa en mama met opa en oma plaatgrillen. Ik heb ondertussen lekker in de box liggen slapen. Toen papa en mama ook nog een spelletje klaverjassen gingen doen vond ik het genoeg geweest en wilde ik ook aandacht hebben. Ze dachten toch niet dat ze mij zomaar in de box en in mijn wipper konden laten liggen zonder mij ook aandacht te geven!

En hebben jullie al gezien dat mama mijn website ook heeft aangepast? Ze heeft de dikke buik weggehaald en het plaatje van mijn geboortekaartje erop gezet. Want mama’s dikke buik is al bijna helemaal verdwenen, dus dan hoort dat plaatje ook niet meer op mijn website. Ik zal wel even aan mama vragen of ze het geboortekaartje ook op de website zet. Voor de mensen die het kaartje niet in de brievenbus hebben gekregen, dan weten die ook hoe mooi mijn kaartje is!

 

Opa en Oma Borne op bezoek in het ziekenhuis

Dag 11

Vanmorgen zijn opa en oma Borne bij mij op bezoek geweest in het ziekenhuis. Oma heeft mij zelfs een schone luier en een flesje gegeven. En het was heeeeeel lang geleden dat zij voor het laatst een klein babytje had verschoond en de fles had gegeven. Dat was toen mijn oom Erik nog een baby was en oom Erik is bijna even oud als mama.

De kinderarts heeft mij vandaag al uit het ziekenhuis “ontslagen”, maar de dokter van mama vond dat zij nog een nachtje moest blijven omdat ze gisterenmiddag nog een iets hogere temp (38.1) had gehad. Gelukkig mag ik nog wel een nachtje bij mama in het ziekenhuis blijven vannacht en hoef ik niet alleen naar huis.

Volgende week hebben papa en mama nog een “belafspraak” met de neonatologieverpleegkundige en een week later hebben we een afspraak op de poli van het ziekenhuis. Dan gaan ze kijken hoe goed ik heb gedronken en ook nog een keer mijn hoofdje opmeten.

Vanmiddag hebben ze bij mama het infuus eruit gehaald en als ze geen gekke dingen doet met haar temperatuur mag ze morgenochtend lekker met mij en papa mee naar huis.

Ik heb vandaag ook heel goed mijn best gedaan met drinken en steeds de gewenste hoeveelheid gedronken. Straks krijg ik weer een lekkere fles en dan hoopt mama dat ik mij de rest van de avond en nacht netjes gedraag en haar niet wakker ga houden. Want papa en mama moeten morgen op tijd wakker en uit bed anders kunnen we niet lekker op tijd naar huis.

 

 

Papa, ik ben een hele grote knul!

Weet je papa, ik heb vanavond mijn flesje met mama’s melk helemaal leeggedronken. Ik heb zelfs meer gedronken dan dat ik eigenlijk hoefde te drinken. En als mama nog meer melk voor mij zou hebben had ik dat ook nog wel opgedronken hoor. De zuster van de couveuseafdeling was ook helemaal tevreden en zij vond mij een hele mooie knul.

Als beloning mag ik nu met mijn blote buik lekker tegen mama’s blote buik aan liggen. Ik hoop maar dat mama mijn luier goed heeft omgedaan anders wordt haar buik straks nog vies.

 

In het ziekenhuis

Dag 9 & 10

Maandagavond werd mama ineens een beetje ziek. Ze voelde zich niet lekker en kreeg koorts. De verloskundige zei door de telefoon dat ze paracetamol mocht nemen en het even aan mocht kijken voor de nacht. De volgende ochtend moest ze bellen het ging.

Dinsdagmorgen was de koorts gestegen naar boven de 39 graden. Mama had ook veel pijn in haar borst en een beetje pijn in haar buik. De verloskundige kwam kijken en vond het beter dat mama naar het ziekenhuis ging. Tante Debora was ook gekomen om te helpen met de verzorging van Tim. Papa was onderweg naar zijn werk, maar hij kwam snel weer naar huis. Samen gingen we naar het ziekenhuis waar mama werd onderzocht door de dokters. Ze kwamen bloedprikken en voelen aan de buik en van alles opmeten enzo.

De dokter dacht dat mama in ieder geval een borstontsteking had, maar ze wilde ook verder onderzoeken of er niet nog meer aan de hand was. Mama kreeg een infuus met antibiotica.

Ondertussen hebben papa en tante Debora mij in badje gedaan. Want het was mijn baddag en ik vind zwemmen zo fijn! Tante Debora heeft mij ook gewogen en ik was gegroeid t.o.v. gisteren.

Daarna kwam de kinderarts om mij te onderzoeken. Ze gingen mij helemaal nakijken. In het begin vond ik dat prima en was ik netjes stil maar toen het heel erg lang duurde moest ik toch even laten horen dat ik het wel genoeg vond. De kinderarts vond dat ik nog een klein beetje geel zag en daarom moest er bloed geprikt worden. Daarvoor kwam er een mevrouw van het laboratorium die 2 buisjes bloed uit mijn voetje ging duwen. Met het prikken heb ik niet gehuild maar toen ze heel lang in mijn voet bleef knijpen moest ik toch even laten horen dat ik het er niet mee eens was.

Gelukkig waren mijn bloeduitslagen goed en hoef ik dus niet onder een blauwe lamp maar mag ik lekker bij mama op de kamer blijven in mijn glazen wiegje. Gelukkig zijn mijn knuffels en mijn magnetronezel ook  mee naar het ziekenhuis en ook mij Woezel en Pip muziekdoosje is mee. Eigenlijk heb ik het best naar mijn zin.  Alleen de dokters en de zusters vinden dat ik niet zo goed drink en ook niet helemaal genoeg. Dus nu komen ze elke keer controleren hoeveel ik heb gedronken. Ik doe echt wel goed mijn best hoor! En het gaat ook wel steeds een stukje beter. Vandaag was ik weer verder gegroeid. Als ik morgen net zoveel ben gegroeid als vandaag dan ben ik eindelijk weer net zo zwaar als toen ik werd geboren.

Mama is vandaag ook weer een stuk opgeknap en de koorts is flink gezakt. Nu is het heel even afwachten hoe het verder gaat. We hopen dat we snel weer naar huis mogen. Dat is voor papa ook gezelliger. Papa is wel bijna de hele dag bij ons hoor en hij mag zelfs in het ziekenhuis blijven slapen. Maar papa slaapt veel beter in zijn eigen bed en hij moet ondertussen ook zorgen dat de was gedaan wordt enzo, want ik ben wel een kleine vlekkenkampioen, dus papa is best druk!

We krijgen ook gezellig bezoek in het ziekenhuis. Omalein is op bezoek geweest en Tante Debora, Ome Dennis en Tante Ilja. Vanmiddag ik Tante Julia ook op bezoek geweest. Ik heb ook weer allemaal kleertjes cadeau gekregen, veel kleine maatjes (maat 50) omdat mama daar nog niet zoveel van heeft.

Vandaag is er weer een andere kinderarts naar mij komen kijken omdat ik een beetje een lang hoofd heb. Maar dat is helemaal niet erg hoor. Dat komt gewoon omdat ik al heel lang op z’n kop in mama’s buik zat voordat ik werd geboren. Over een paar maanden zie je daar niets meer van als het goed is.

O ja en wat ik ook nog moet vertellen is dat ik zulke mooie lieskousen heb gekregen. Ik had steeds koude voeten omdat ik mijn sokken uitschopte, dus had mama aan tante Debora gevraagd of die een oplossing wist. Tante Debora heeft kniekousen voor mij gekocht maar omdat ik nog van die korte beentje hebt heb ik nu dus lieskousen. Staat best stoer hoor! En zo krijg ik tenminste geen koude voeten.

We weten nog niet precies wanneer mama en ik weer naar huis mogen maar we hopen op vrijdag, zodat we het weekend weer gezellig bij papa kunnen slapen.

p.s. ik vind het heel leuk om emailtje te krijgen want ik vind het best stoer dat ik al mijn eigen emailadres heb. Als je een mailtje stuurt naar tim(a)slagers.org dan zorg ik dat je een verrassing krijgt!

Heel veel knuffels van Tim!

 

Uitslag combinatietest

14 weken, 2 dagen

Vandaag weer een afspraak bij de gynaecoloog. Eentje waar ik nog nooit geweest was, dus weer een nieuw gezicht. Ze heeft een aantal vragen gesteld en vastgesteld dat ik geen verhoogd risico heb op trombose tijdens de zwangerschap. Mooi, ik hoefde niet eens bloed te prikken. Daarna ging ze op zoek naar de uitslag van de combinatietest omdat ze deze niet in de computer kon vinden. Er was een co-assistent bij die terwijl de gynaecoloog op zoek ging naar de uitslagen met de echoapparatuur op mij mocht oefenen.

Fritzy was weer lekker aan het bewegen. Ik heb niet gezien of hij veel gegroeid is omdat de assistent hem niet goed in beeld kreeg om te kunnen meten. We zagen wel mooi het hartje kloppen. De ruggewervels, de ribbetjes, het hoofdje en er kwamen af en toe een hand en een voet voorbij. Leuk hoor om weer even te kunnen spieken.

De uitslag van de combinatietest was heel goed. Gemiddeld heeft een vrouw van mijn leeftijd ongeveer een kans van 1 op 200 op een kindje met een chromosoomafwijking (o.a. syndroom van down). Bij ons kwam de test uit op een risico van 1 op 5.000! Een hele goede uitslag dus. En voor ons dus geen reden om nog vervolgonderzoek (een vruchtwaterpunctie) te laten doen. We kunnen nu echt op onze roze/blauwe wolkjes klimmen en volop gaan genieten van het wondertje dat zich ontwikkeld in mijn buik.

Nu waarschijnlijk wachten tot 28 oktober met de pretecho of de verloskundige moet volgende week ineens bedenken dat ze ook nog een echo willen maken, maar dat denk ik niet.
De afspraak voor de 20-weken-echo staat inmiddels ook in de agenda. Daar mogen we 21 november, direct na onze vakantie naartoe. Dan ben ik alweer halverwege … de tijd gaat ineens toch best wel snel.

 

Nekplooimeting en kinderdagverblijf

13 weken, 1 dag

Vanmiddag zijn we in het ziekenhuis geweest voor de nekplooimeting. De ervaren echoscopiste had meteen ons kindje gevonden met een mooi kloppend hartje. Eerst even kijken of eigenwijze Fritzy mee wilde werken. Ja netjes in beeld om een meting te doen … 7,23 cm van kop tot kont (dus exclusief beentjes). Nog steeds keurig op schema!

Daarna proberen of ze de nekplooi ook goed in beeld kon krijgen. Er keek een co-assistent mee met de echo dus ze legde alles (extra) goed uit. Een paar keer een nekplooimeting gedaan. Elke keer net iets meer dan 2 mm. Dat is volgens mij een keurige uitslag. Als de nekplooi meer dan 3 mm is kan dit duiden op een verhoogd risico op een kindje met een aangeboren afwijking. Aan de hand van deze meting en het bloedonderzoek dat gedaan is wordt nu berekend hoe groot bij ons de kans is op een kindje met een chromosoomafwijking. Volgende week dinsdag krijgen we de uitslag.

We zagen weer een flinke ontwikkeling t.o.v. de echo van 2 weken geleden. Op de foto’s misschien niet duidelijk te zien maar op het beeld zagen we al duidelijk de ribbetjes die zich ontwikkelen en Fritzy stak zelfs zijn/haar tong naar ons uit. In de boven en onderkaak zie je dat er al tandjes in aanleg aanwezig zijn. En wat heeft Fritzy al lange benen en armen!

  

Heerlijk om weer even naar ons kindje te kunnen kijken. En we hadden geluk want nadat de echoscopiste klaar was mocht de co-assistente ook even oefenen. En dan zie je dat het nog niet meevalt om mooie echobeelden te krijgen. We zagen wel steeds “onderdelen” van het kindje op het scherm verschijnen maar het was moeilijk voor haar om Fritzy mooi in het geheel op het scherm te krijgen.

  

Ik heb ook nog even gevraagd hoe het nu zit met die afspraak volgende week bij de gynaecoloog. Daarover ben ik aan het einde van de middag teruggebeld. Deze afspraak is inderdaad gemaakt i.v.m. het hartinfarct van mijn moeder. Ze willen daar toch even verder op inzoomen. Jammer dat ik dus weer een extra keer naar het ziekenhuis moet, maar wel fijn dat ze alles zo goed in de gaten houden.

Aan het eind van de middag zijn we ook bij het kinderdagverblijf (KDV) geweest voor een rondleiding. Ziet er allemaal keurig uit daar. Een mooie ruime villa met uizicht op het Oranjepark. Het KDV is nog maar aan jaar oud en alles ziet er keurig uit. Er is ook nog voldoende plek dus dat is ook weer fijn. De leidster vertelde nog dat ze vandaag nog met de kindjes in de bolderkar naar buiten waren geweest het park in om eendjes te voeren. En er lopen ook regelmatig eekhoorntjes rond om het KDV. Hier gaan we ons dus maar inschrijven. We gaan ook zoeken naar een KDV in Berkel en Roderijs en Bergschenhoek omdat we natuurlijk nog niet precies weten hoe het allemaal gaat lopen. Ons huis staat immers te koop en als dat verkocht is willen we die kant op gaan verhuizen.

 

Derde echo en gesprek prenatale onderzoeken

10 weken, 3 dagen

Vandaag hebben we weer een afspraak in het ziekenhuis. Deze keer weer bij de gynaecoloog. Deze keer konden we zowaar bijna op tijd naar binnen en was ze maar een paar minuutjes achter op schema. Eerst heeft ze ons uitgelegd hoe het zit met prenataal onderzoek. Op basis van mijn leeftijd (36+) mogen we direct een vlokkentest of vruchtwaterpunctie laten doen. Maar we mogen ook eerst een combinatietest doen of helemaal geen onderzoeken laten doen. De keuze is aan ons. Ze laat aan de hand van grafiekjes zien dat de kans op een kindje met een chromosoomafwijking (o.a. syndroom van down) iets groter is als je wat ouder bent. Een combinatietest bestaat uit bloedonderzoek en een nekplooimeting (echo) en op basis daarvan wordt een kansberekening gemaakt van hoe groot de kans is dat je een kindje hebt met een chromosoomafwijking. Er wordt tegenwoordig niet alleen onderzocht op trisomie 21 (syndroom van down) maar ook op trisomie 13 en 18 die beiden ook met ernstige lichamelijk en verstandelijke handicaps gepaard gaan.

Na de uitleg gaan we naar de onderzoekskamer voor de echo. Deze keer niet meer inwendig maar via de buikwand, ik hoef dus alleen mijn buik bloot te maken. Zodra het echoapparaat op mijn buik staat zie ik al gelijk een druk bewegend mensje op het scherm verschijnen. O, wat mooi om te zien!!! De kleine is wel een beetje eigenwijs en dus ook erg druk – van wie zal hij/zij dat nu hebben – dus het valt niet mee om een goede meting te doen. De gynaecoloog komt uit op ongeveer 31,5 mm. Dat zou betekenen dat ik misschien toch een paar dagen minder ver ben. Op het formulier schrijft ze 10 weken en 0 dagen. Maar het zou zomaar kunnen dat ik bij een volgende meting weer vooruit gezet word.

Na de echo vult de gynaecoloog de formulieren in voor het bloedonderzoek en krijg ik een pakketje mee dat ik moet meenemen naar het bloedprikken. Ook krijgen we een briefje mee om bij de secretaresse vervolgafspraken te maken voor bloedprikken (21 september) en een nekplooimeting (echo) op 3 oktober a.s. Dol gelukkig met het kleine mensje dat al druk rondspartelt in mijn buik gaan we naar huis.

 

Tweede echo

8 weken, 3 dagen

Vanmiddag hebben we onze tweede echo. Deze keer niet bij de gynaecoloog maar bij de klinisch verloskundige in het ziekenhuis. De vorige keer dat we daar waren was om een afspraak te maken voor de curettage. Hopen dat we deze keer met een blij gezicht de spreekkamer uit kunnen lopen. De afspraak staat om 10.00 uur. Gelukkig dus niet eerst een hele dag wachten. Helaas wel een half uur wachten in de wachtkamer want door een computerstoring werkte het echoapparaat eerst niet.

Gespannen kijken we naar het scherm terwijl de verloskundige met het echoapparaat op zoek gaat naar ons kindje. Ja, ik zie een kloppend hartje en het kindje is volgens mij ook gegroeid. Het meten van de kleine gaat een beetje moeilijk omdat hij zich een beetje verstopt heeft. Na 2 metingen die 12 mm aangeven lukt het uiteindelijk om de kleine (het lijkt nu een beetje op een bruine boon) goed in beeld te krijgen en te meten. 17,5 mm wat precies overeenkomt met de termijn die ik nu moet zijn. Gelukkig dit is al een stuk verder dan dat we de eerste keren gekomen zijn. Daarna nog even de eierstokken controleren. Er zit wel een cyste in één van de eierstokken, maar daar hoef ik me niet direct zorgen over te maken. Wel even iets om in de gaten te houden.


Links het hoofdje, rechts het lijfje/kontje.

Voor de verder controles mogen we nu afspraken maken met de normale verloskundigenpraktijk. We krijgen nog wel een afspraak mee met de gynaecoloog voor een gesprek over prenatale screening en prenataal onderzoek (combinatie-test, vlokkentest, vruchtwaterpunctie, 20-weken-echo etc.), want i.v.m. mijn leeftijd heb ik, als ik dat wil recht op aanvullend onderzoek. Opgelucht en met 2 foto’s van ons a.s. kindje lopen we het ziekenhuis weer uit.

 

De eerste echo & Huis te koop

6 weken, 3 dagen

Vandaag een drukke dag. Gelukkig maar, want de afspraak voor de echo is pas om vijf voor vier. En het is allemaal al zo spannend!

Vanmorgen eerst een afspraak met de hypotheekadviseur van de bank. Dennis heeft namelijk begin juli een vaste aanstelling gekregen bij zijn werkgever in Rijswijk en het is best een eind rijden, dagelijks van Apeldoorn naar Rijswijk en weer terug. Dus het is fijner als we daar in de buurt kunnen gaan wonen. We hebben al 2 makelaars langsgehad voor een oriënterend gesprek en een eerste taxatie en we hebben of Funda al een beetje rondgekeken in welke prijsklasse we straks terug willen kopen. Nu dus een afspraak bij de bank om eens te laten uitrekenen of e.e.a. financieel ook haalbaar is. We krijgen te horen wat we eigenlijk zelf ook al hadden berekend, wat wij willen is financieel haalbaar. We zullen waarschijnlijk wel met een stuk restschuld overblijven na de verkoop, maar dat kunnen we via de bank financieren en in tien jaar afbetalen. Dat is het nadeel als je je eerste woning ongeveer op de piek van de woningmarkt hebt gekocht en de prijzen daarna zijn gaan dalen.

Daarna aan het begin van de middag de makelaar op bezoek gehad en alles doorgenomen voor de verkoop van het huis. Ik heb zelf al goede verkoopfoto’s gemaakt en een verkoopwebsite http://www.griftstate.com/ gemaakt. Er moeten alleen nog een paar nieuwe foto’s van de woonkamer gemaakt worden omdat we ondertussen aan andere televisie hebben gekocht en die staat mooier op de foto’s. Als ik a.s. vrijdag de CD met foto’s, plattegronden en teksten en de ingevulde formulieren op het makelaarskantoor inlever, zorgen zij dat onze woning volgende week op FUNDA komt en krijgen we een bord voor aan het balkon. Wel spannend hoor, je woning te koop zetten!

Om iets voor vieren zijn we in het ziekenhuis. Helaas is het spreekuur wat uitgelopen en worden we pas om iets voor half vijf geroepen. Wat duurt dat wachten toch allemaal lang. Gelukkig zegt de gynaecoloog dat ze eerst maar eens met de echo wil gaan kijken voordat we verder praten en wordt ons geduld niet al te lang op de proef gesteld. Ja ik zie een bolletje in mijn baarmoeder en als ik me niet vergis zie ik ook iets kloppen. Dat wordt direct bevestigd door de arts. Ze geeft uitleg over het dooierzakje, het vruchtje, de baarmoeder enz. En doet daarna een meting. Ze komt uit op ongeveer 3 mm en ziet geen reden tot ongerustheid. Pfffff, gelukkig maar. Ik krijg een printje van de echo mee naar huis. Dit is ons kindje in wording! We mogen een afspraak maken voor over 2 weken om nog een keer met de echo te kijken naar de voortgang van de zwangerschap. 31 augustus is onze volgende echo. Weer 2 spannende weken wachten.