Archief over ziek

In het ziekenhuis

Dag 9 & 10

Maandagavond werd mama ineens een beetje ziek. Ze voelde zich niet lekker en kreeg koorts. De verloskundige zei door de telefoon dat ze paracetamol mocht nemen en het even aan mocht kijken voor de nacht. De volgende ochtend moest ze bellen het ging.

Dinsdagmorgen was de koorts gestegen naar boven de 39 graden. Mama had ook veel pijn in haar borst en een beetje pijn in haar buik. De verloskundige kwam kijken en vond het beter dat mama naar het ziekenhuis ging. Tante Debora was ook gekomen om te helpen met de verzorging van Tim. Papa was onderweg naar zijn werk, maar hij kwam snel weer naar huis. Samen gingen we naar het ziekenhuis waar mama werd onderzocht door de dokters. Ze kwamen bloedprikken en voelen aan de buik en van alles opmeten enzo.

De dokter dacht dat mama in ieder geval een borstontsteking had, maar ze wilde ook verder onderzoeken of er niet nog meer aan de hand was. Mama kreeg een infuus met antibiotica.

Ondertussen hebben papa en tante Debora mij in badje gedaan. Want het was mijn baddag en ik vind zwemmen zo fijn! Tante Debora heeft mij ook gewogen en ik was gegroeid t.o.v. gisteren.

Daarna kwam de kinderarts om mij te onderzoeken. Ze gingen mij helemaal nakijken. In het begin vond ik dat prima en was ik netjes stil maar toen het heel erg lang duurde moest ik toch even laten horen dat ik het wel genoeg vond. De kinderarts vond dat ik nog een klein beetje geel zag en daarom moest er bloed geprikt worden. Daarvoor kwam er een mevrouw van het laboratorium die 2 buisjes bloed uit mijn voetje ging duwen. Met het prikken heb ik niet gehuild maar toen ze heel lang in mijn voet bleef knijpen moest ik toch even laten horen dat ik het er niet mee eens was.

Gelukkig waren mijn bloeduitslagen goed en hoef ik dus niet onder een blauwe lamp maar mag ik lekker bij mama op de kamer blijven in mijn glazen wiegje. Gelukkig zijn mijn knuffels en mijn magnetronezel ook  mee naar het ziekenhuis en ook mij Woezel en Pip muziekdoosje is mee. Eigenlijk heb ik het best naar mijn zin.  Alleen de dokters en de zusters vinden dat ik niet zo goed drink en ook niet helemaal genoeg. Dus nu komen ze elke keer controleren hoeveel ik heb gedronken. Ik doe echt wel goed mijn best hoor! En het gaat ook wel steeds een stukje beter. Vandaag was ik weer verder gegroeid. Als ik morgen net zoveel ben gegroeid als vandaag dan ben ik eindelijk weer net zo zwaar als toen ik werd geboren.

Mama is vandaag ook weer een stuk opgeknap en de koorts is flink gezakt. Nu is het heel even afwachten hoe het verder gaat. We hopen dat we snel weer naar huis mogen. Dat is voor papa ook gezelliger. Papa is wel bijna de hele dag bij ons hoor en hij mag zelfs in het ziekenhuis blijven slapen. Maar papa slaapt veel beter in zijn eigen bed en hij moet ondertussen ook zorgen dat de was gedaan wordt enzo, want ik ben wel een kleine vlekkenkampioen, dus papa is best druk!

We krijgen ook gezellig bezoek in het ziekenhuis. Omalein is op bezoek geweest en Tante Debora, Ome Dennis en Tante Ilja. Vanmiddag ik Tante Julia ook op bezoek geweest. Ik heb ook weer allemaal kleertjes cadeau gekregen, veel kleine maatjes (maat 50) omdat mama daar nog niet zoveel van heeft.

Vandaag is er weer een andere kinderarts naar mij komen kijken omdat ik een beetje een lang hoofd heb. Maar dat is helemaal niet erg hoor. Dat komt gewoon omdat ik al heel lang op z’n kop in mama’s buik zat voordat ik werd geboren. Over een paar maanden zie je daar niets meer van als het goed is.

O ja en wat ik ook nog moet vertellen is dat ik zulke mooie lieskousen heb gekregen. Ik had steeds koude voeten omdat ik mijn sokken uitschopte, dus had mama aan tante Debora gevraagd of die een oplossing wist. Tante Debora heeft kniekousen voor mij gekocht maar omdat ik nog van die korte beentje hebt heb ik nu dus lieskousen. Staat best stoer hoor! En zo krijg ik tenminste geen koude voeten.

We weten nog niet precies wanneer mama en ik weer naar huis mogen maar we hopen op vrijdag, zodat we het weekend weer gezellig bij papa kunnen slapen.

p.s. ik vind het heel leuk om emailtje te krijgen want ik vind het best stoer dat ik al mijn eigen emailadres heb. Als je een mailtje stuurt naar tim(a)slagers.org dan zorg ik dat je een verrassing krijgt!

Heel veel knuffels van Tim!

 

Bandenpijn en bekkenpijn

27 weken, 5 dagen

Mijn buik begint steeds zwaarder te worden en dat begin ik ook steeds meer te voelen. Van maandag op dinsdagnacht heb ik flinke buikpijn gehad die uitstraalde naar mijn liezen, bovenbenen en flanken. Echt niet fijn. Met een warme kruik en een dubbele paracetamol heb ik gelukkig nog wel een klein beetje geslapen. Dinsdagochtend heb ik me ziekgemeld op het werk en ben ik maar met een potje urine langs de huisarts geweest. Het zou blaasontsteking kunnen zijn. Maar urine was helemaal schoon. Geen blaasontsteking dus.

Verloskundige gebeld en die denkt dat het bandenpijn is door mijn groter wordende buik. Advies: rustig aan daan doen en luisteren naar mijn lichaam. En dat is best lastig! Vooral omdat ik vaak achteraf pas voel dat ik (net) iets te veel gedaan heb. Woensdag ook nog thuis gebleven, maar wel vanaf huis nog wat zitten werken. Met een laptop op schoot op de bank moet toch ook af en toe kunnen. Gisteren wel weer naar het werk geweest omdat ik een afspraak had staan die ik wel belangrijk vond.

Ik merk ook dat ik toch wel steeds sneller last krijg van mijn bekken als ik (te) veel loop en sta. Dus alleen maar korte stukjes proberen te lopen en vooral niet te lang staan. Gisteren ook maar even langs de prenatal gelopen om een babybelt (ondersteunende band voor je buik) te halen. En ik moet eerlijk zeggen. Dat ding geeft wel verlichting als je toch even een poosje moet staan of lopen.

A.s. dinsdag heb ik een afspraak met de casemanager van de arbodienst, dan moeten we maar eens even gaan kijken hoe we het kunnen aanpakken. Ik wil proberen om toch halve dagen te blijven werken. Nog 6 weken tot aan mijn verlof. Zou toch fijn zijn als ik die wel gedeeltelijk kan blijven werken. Want nu al thuiszitten … dan gaan die laatste 3 maanden wel erg lang duren ben ik bang.

 

Gisteren een echte off-day gehad

11 weken, 5 dagen

Gisteren had ik een echte off-day. Het opstaan wilde al niet lukken en na het douchen duizelig nog even een half uurtje terug in bed gekropen. Liggen twijfelen of ik me ziek zou melden of toch maar naar het werk zou gaan. Nou ik ben niet ziek, alleen maar zwanger, dus toch maar naar het werk gegaan. Daar aangekomen eerst het toilet opgezocht. Ik voelde me helemaal niet lekker. Misselijk, duizelig, moe, gewoon lamlendig.

Op mijn werkplek aangekomen, jas uitgedaan, tas neergezet en even bij mijn collega aan de overkant binnengelopen. En toen begon ik zomaar te janken. Ik voelde me gewoon zo BLEH. Al snel kwam er nog een ander collegaatje bij. En samen hebben ze me “naar huis gestuurd”. “Nee je bent niet ziek, maar zwanger zijn is soms minstens net zo zwaar!!! Ga lekker naar huis, kruip terug in bed en doe het even een dagje of een weekendje rustig aan. Het werk is er maandag ook nog wel. En waag het niet om van huis uit in te loggen!!!” Dat was ongeveer wat ik te horen kreeg. Lieve meiden hoor! Dat duwtje had ik net even over om er aan toe te durven geven. Thuis inderdaad lekker terug in bed gekropen en geslapen tot een uur of één. Na de lunch ook weer terug in bed gekropen met een tijdschriftje en een luisterboek. En ook toen nog wel 1 of 2 uurtjes geslapen. ‘s Avonds na het eten wat op de bank gehangen en om 9 uur weer naar bed gegaan, waar ik na Expeditie Robinson weer als een blok in slaap ben gevallen.

Vanmorgen uitgeslapen tot een uur of tien. En toen had ik wel even genoeg geslapen. Gelukkig vandaag weer opgeknapt. Vanmiddag naar mijn moeder geweest en gezellig samen met de tweeling Bas & Wim van ruim anderhalf jaar boodschappen gedaan. Daarna nog even de stad ingeweest met broer Wilco en mijn moeder. Hele leuke laarzen gezien, maar ze hadden ze niet meer in mijn maat, dus zijn ze nu besteld in Zwolle. Volgende week even passen. Ze waren echt zo gaaf!

Vanavond lekker bij mijn moeder gegeten, stamppot andijvie. Het smaakte me goed, alleen stom dat ik daarna wat appelmoes heb genomen. Nu dus last van brandend maagzuur, maar dat zal wel weer overgaan voordat ik een jongetje ben.

Dennis heeft net nog een paar buikfoto’s gemaakt. Vooral na het avondeten begin ik echt een buik te krijgen. Ik ben er best trots op! Ook overdag zie je trouwens al wel een buikje hoor.