Archief over onderzoeken

Uitslag combinatietest

14 weken, 2 dagen

Vandaag weer een afspraak bij de gynaecoloog. Eentje waar ik nog nooit geweest was, dus weer een nieuw gezicht. Ze heeft een aantal vragen gesteld en vastgesteld dat ik geen verhoogd risico heb op trombose tijdens de zwangerschap. Mooi, ik hoefde niet eens bloed te prikken. Daarna ging ze op zoek naar de uitslag van de combinatietest omdat ze deze niet in de computer kon vinden. Er was een co-assistent bij die terwijl de gynaecoloog op zoek ging naar de uitslagen met de echoapparatuur op mij mocht oefenen.

Fritzy was weer lekker aan het bewegen. Ik heb niet gezien of hij veel gegroeid is omdat de assistent hem niet goed in beeld kreeg om te kunnen meten. We zagen wel mooi het hartje kloppen. De ruggewervels, de ribbetjes, het hoofdje en er kwamen af en toe een hand en een voet voorbij. Leuk hoor om weer even te kunnen spieken.

De uitslag van de combinatietest was heel goed. Gemiddeld heeft een vrouw van mijn leeftijd ongeveer een kans van 1 op 200 op een kindje met een chromosoomafwijking (o.a. syndroom van down). Bij ons kwam de test uit op een risico van 1 op 5.000! Een hele goede uitslag dus. En voor ons dus geen reden om nog vervolgonderzoek (een vruchtwaterpunctie) te laten doen. We kunnen nu echt op onze roze/blauwe wolkjes klimmen en volop gaan genieten van het wondertje dat zich ontwikkeld in mijn buik.

Nu waarschijnlijk wachten tot 28 oktober met de pretecho of de verloskundige moet volgende week ineens bedenken dat ze ook nog een echo willen maken, maar dat denk ik niet.
De afspraak voor de 20-weken-echo staat inmiddels ook in de agenda. Daar mogen we 21 november, direct na onze vakantie naartoe. Dan ben ik alweer halverwege … de tijd gaat ineens toch best wel snel.

 

Nekplooimeting en kinderdagverblijf

13 weken, 1 dag

Vanmiddag zijn we in het ziekenhuis geweest voor de nekplooimeting. De ervaren echoscopiste had meteen ons kindje gevonden met een mooi kloppend hartje. Eerst even kijken of eigenwijze Fritzy mee wilde werken. Ja netjes in beeld om een meting te doen … 7,23 cm van kop tot kont (dus exclusief beentjes). Nog steeds keurig op schema!

Daarna proberen of ze de nekplooi ook goed in beeld kon krijgen. Er keek een co-assistent mee met de echo dus ze legde alles (extra) goed uit. Een paar keer een nekplooimeting gedaan. Elke keer net iets meer dan 2 mm. Dat is volgens mij een keurige uitslag. Als de nekplooi meer dan 3 mm is kan dit duiden op een verhoogd risico op een kindje met een aangeboren afwijking. Aan de hand van deze meting en het bloedonderzoek dat gedaan is wordt nu berekend hoe groot bij ons de kans is op een kindje met een chromosoomafwijking. Volgende week dinsdag krijgen we de uitslag.

We zagen weer een flinke ontwikkeling t.o.v. de echo van 2 weken geleden. Op de foto’s misschien niet duidelijk te zien maar op het beeld zagen we al duidelijk de ribbetjes die zich ontwikkelen en Fritzy stak zelfs zijn/haar tong naar ons uit. In de boven en onderkaak zie je dat er al tandjes in aanleg aanwezig zijn. En wat heeft Fritzy al lange benen en armen!

  

Heerlijk om weer even naar ons kindje te kunnen kijken. En we hadden geluk want nadat de echoscopiste klaar was mocht de co-assistente ook even oefenen. En dan zie je dat het nog niet meevalt om mooie echobeelden te krijgen. We zagen wel steeds “onderdelen” van het kindje op het scherm verschijnen maar het was moeilijk voor haar om Fritzy mooi in het geheel op het scherm te krijgen.

  

Ik heb ook nog even gevraagd hoe het nu zit met die afspraak volgende week bij de gynaecoloog. Daarover ben ik aan het einde van de middag teruggebeld. Deze afspraak is inderdaad gemaakt i.v.m. het hartinfarct van mijn moeder. Ze willen daar toch even verder op inzoomen. Jammer dat ik dus weer een extra keer naar het ziekenhuis moet, maar wel fijn dat ze alles zo goed in de gaten houden.

Aan het eind van de middag zijn we ook bij het kinderdagverblijf (KDV) geweest voor een rondleiding. Ziet er allemaal keurig uit daar. Een mooie ruime villa met uizicht op het Oranjepark. Het KDV is nog maar aan jaar oud en alles ziet er keurig uit. Er is ook nog voldoende plek dus dat is ook weer fijn. De leidster vertelde nog dat ze vandaag nog met de kindjes in de bolderkar naar buiten waren geweest het park in om eendjes te voeren. En er lopen ook regelmatig eekhoorntjes rond om het KDV. Hier gaan we ons dus maar inschrijven. We gaan ook zoeken naar een KDV in Berkel en Roderijs en Bergschenhoek omdat we natuurlijk nog niet precies weten hoe het allemaal gaat lopen. Ons huis staat immers te koop en als dat verkocht is willen we die kant op gaan verhuizen.

 

Intake verloskundige, 4e echo en bloedprikken

11 weken, 3 dagen

Gisteravond hadden we onze eerste afspraak bij de verloskundige. Nadat er eerst bij de balie een foto van ons was gemaakt voor in ons dossier en onze gegevens waren gecontroleerd mochten we eerst mee naar de echoruimte. Eerst werd aan tafel onze voorgeschiedenis kort doorgenomen en daarna mocht ik plaatsnemen op de bank voor de echo. En ja hoor onze kleine Spruit – we noemen hem/haar nu Fritzy (Fans van de TV serie: ‘The Closer kennen de naam wel). (Thank you!) – was weer vrolijk aan het bewegen. Heel bijzonder om te zien hoe snel zo’n kindje groeit en ontwikkeld. Het was allemaal alweer veel duidelijker dan vorige week bij de gynaecoloog. We konden zelfs de vingertjes en de teentjes zien op de echo. Zo bijzonder!

Fritzy is in die 6 dagen ruim anderhalve centimeter gegroeid en was gisteren alweer bijna 4,7 cm (kop tot kont). De verloskundige heeft ook het hartje laten horen. Als je wilt horen hoe dat ongeveer klinkt … in de widget onderaan de rechterbalk kun je op het rondje met het hartje klikken om de hartslag van een baby in de buik te laten horen. Vorige week had de gynaecoloog ons nog 3 dagen achteruit gezet qua termijn maar gisteren zijn we weer 3 dagen vooruit gezet door de verloskundige. De uitgerekende datum blijft voorlopig dus 8 april 2012. Fritzy groeit dus precies volgens schema. Fijn hoor.

Na de echo mochten we naar beneden, naar een andere verloskundige die onze medische voorgeschiedenis wilde weten en vragen stelde over evt. erfelijke aandoeningen/afwijkingen binnen de familie waar eventueel rekening mee gehouden moet worden. Ook werd mijn bloeddruk gemeten en kregen we van deze verloskundige nog verdere uitleg over diverse zaken rondom de zwangerschap.

Tot slot mochten we een nieuwe afspraak maken bij de balie voor de controle over 4 weken. Ook kregen we een Zwitsaltas mee met leuke hebbedingetjes, tijdschriften en folders en een lief knuffeltje. Ongeveer 5 kwartier nadat we naar binnen liepen, stonden we weer buiten. Wat een verschil met vorig jaar mei, toen we bij de verloskundige te horen kregen dat ons kindje niet gegroeid was en er geen hartactie meer te zien was op de echo!

Vanmorgen mocht ik vroeg opstaan zonder dat ik een ontbijtje op bed had gehad. Ik moest namelijk nuchter bloed laten prikken voor de 12 weekse zwangerschapscontrole en de combinatietest. Vervelend hoor opstaan zonder ontbijt ik voelde gelijk weer de misselijkheid opkomen, gelukkig heb ik niet hoeven overgeven. Na het bloedprikken vanmorgen snel mijn meegenomen boterhammetjes met pindakaas naar binnen gewerkt met een beker melk.

 

Is het echt waar?

11 weken, 2 dagen

Yep, echt waar! Lilian is zwanger en Dennis mag meegenieten van het kleine wonder wat nu aan het groeien is. Na vele weken van spanning hebben zijn we nu aanbeland op 11 weken 2 dagen. En na een bezoek bij de verloskundige vandaag weten we het nu echt wel zeker: het groeit, het groeit zoals in de boekjes staat, dus we zijn goed op weg naar iets wat uiteindelijk een meisje of jongetje wordt. (Lilian en ik zijn het daar nog niet over eens).
na alle ellende in 2010 kunnen we nu in een zonnige richting kijken. Er volgen natuurlijk nog een aantal onderzoeken (nekplooimeting etc). Maar daar hebben we best wel vertrouwen in. Maar omdat Lilian al wat ouder is, is er natuurlijk altijd een risico.

We zullen op baby.slagers.org gedurende de zwangerschap deze website bijhouden ..

 

Derde echo en gesprek prenatale onderzoeken

10 weken, 3 dagen

Vandaag hebben we weer een afspraak in het ziekenhuis. Deze keer weer bij de gynaecoloog. Deze keer konden we zowaar bijna op tijd naar binnen en was ze maar een paar minuutjes achter op schema. Eerst heeft ze ons uitgelegd hoe het zit met prenataal onderzoek. Op basis van mijn leeftijd (36+) mogen we direct een vlokkentest of vruchtwaterpunctie laten doen. Maar we mogen ook eerst een combinatietest doen of helemaal geen onderzoeken laten doen. De keuze is aan ons. Ze laat aan de hand van grafiekjes zien dat de kans op een kindje met een chromosoomafwijking (o.a. syndroom van down) iets groter is als je wat ouder bent. Een combinatietest bestaat uit bloedonderzoek en een nekplooimeting (echo) en op basis daarvan wordt een kansberekening gemaakt van hoe groot de kans is dat je een kindje hebt met een chromosoomafwijking. Er wordt tegenwoordig niet alleen onderzocht op trisomie 21 (syndroom van down) maar ook op trisomie 13 en 18 die beiden ook met ernstige lichamelijk en verstandelijke handicaps gepaard gaan.

Na de uitleg gaan we naar de onderzoekskamer voor de echo. Deze keer niet meer inwendig maar via de buikwand, ik hoef dus alleen mijn buik bloot te maken. Zodra het echoapparaat op mijn buik staat zie ik al gelijk een druk bewegend mensje op het scherm verschijnen. O, wat mooi om te zien!!! De kleine is wel een beetje eigenwijs en dus ook erg druk – van wie zal hij/zij dat nu hebben – dus het valt niet mee om een goede meting te doen. De gynaecoloog komt uit op ongeveer 31,5 mm. Dat zou betekenen dat ik misschien toch een paar dagen minder ver ben. Op het formulier schrijft ze 10 weken en 0 dagen. Maar het zou zomaar kunnen dat ik bij een volgende meting weer vooruit gezet word.

Na de echo vult de gynaecoloog de formulieren in voor het bloedonderzoek en krijg ik een pakketje mee dat ik moet meenemen naar het bloedprikken. Ook krijgen we een briefje mee om bij de secretaresse vervolgafspraken te maken voor bloedprikken (21 september) en een nekplooimeting (echo) op 3 oktober a.s. Dol gelukkig met het kleine mensje dat al druk rondspartelt in mijn buik gaan we naar huis.

 

Tweede echo

8 weken, 3 dagen

Vanmiddag hebben we onze tweede echo. Deze keer niet bij de gynaecoloog maar bij de klinisch verloskundige in het ziekenhuis. De vorige keer dat we daar waren was om een afspraak te maken voor de curettage. Hopen dat we deze keer met een blij gezicht de spreekkamer uit kunnen lopen. De afspraak staat om 10.00 uur. Gelukkig dus niet eerst een hele dag wachten. Helaas wel een half uur wachten in de wachtkamer want door een computerstoring werkte het echoapparaat eerst niet.

Gespannen kijken we naar het scherm terwijl de verloskundige met het echoapparaat op zoek gaat naar ons kindje. Ja, ik zie een kloppend hartje en het kindje is volgens mij ook gegroeid. Het meten van de kleine gaat een beetje moeilijk omdat hij zich een beetje verstopt heeft. Na 2 metingen die 12 mm aangeven lukt het uiteindelijk om de kleine (het lijkt nu een beetje op een bruine boon) goed in beeld te krijgen en te meten. 17,5 mm wat precies overeenkomt met de termijn die ik nu moet zijn. Gelukkig dit is al een stuk verder dan dat we de eerste keren gekomen zijn. Daarna nog even de eierstokken controleren. Er zit wel een cyste in één van de eierstokken, maar daar hoef ik me niet direct zorgen over te maken. Wel even iets om in de gaten te houden.


Links het hoofdje, rechts het lijfje/kontje.

Voor de verder controles mogen we nu afspraken maken met de normale verloskundigenpraktijk. We krijgen nog wel een afspraak mee met de gynaecoloog voor een gesprek over prenatale screening en prenataal onderzoek (combinatie-test, vlokkentest, vruchtwaterpunctie, 20-weken-echo etc.), want i.v.m. mijn leeftijd heb ik, als ik dat wil recht op aanvullend onderzoek. Opgelucht en met 2 foto’s van ons a.s. kindje lopen we het ziekenhuis weer uit.