Archief over misselijk

Achterstevoren ontbijten is niet leuk

12 weken, 2 dagen

De misselijkheid is nog steeds niet over. En daardoor nu al 2 dagen achter elkaar twee keer mogen ontbijten, waarvan één keer de verkeerde kant op. Bah, ik begin de misselijkheid nu wel een beetje zat te worden hoor. Gelukkig heb ik wel weer een herhaalreceptje gekregen van de huisarts voor de Emesafene. Dus ik blijf nog even doorgaan met elke avond een pilletje nemen.

De rest van de dag ben ik door de pilletjes wel minder misselijk en dat is wel fijn. Dan kan ik tussen de middag en ‘s avonds gewoon redelijk normaal eten en drinken.

 

Gisteren een echte off-day gehad

11 weken, 5 dagen

Gisteren had ik een echte off-day. Het opstaan wilde al niet lukken en na het douchen duizelig nog even een half uurtje terug in bed gekropen. Liggen twijfelen of ik me ziek zou melden of toch maar naar het werk zou gaan. Nou ik ben niet ziek, alleen maar zwanger, dus toch maar naar het werk gegaan. Daar aangekomen eerst het toilet opgezocht. Ik voelde me helemaal niet lekker. Misselijk, duizelig, moe, gewoon lamlendig.

Op mijn werkplek aangekomen, jas uitgedaan, tas neergezet en even bij mijn collega aan de overkant binnengelopen. En toen begon ik zomaar te janken. Ik voelde me gewoon zo BLEH. Al snel kwam er nog een ander collegaatje bij. En samen hebben ze me “naar huis gestuurd”. “Nee je bent niet ziek, maar zwanger zijn is soms minstens net zo zwaar!!! Ga lekker naar huis, kruip terug in bed en doe het even een dagje of een weekendje rustig aan. Het werk is er maandag ook nog wel. En waag het niet om van huis uit in te loggen!!!” Dat was ongeveer wat ik te horen kreeg. Lieve meiden hoor! Dat duwtje had ik net even over om er aan toe te durven geven. Thuis inderdaad lekker terug in bed gekropen en geslapen tot een uur of één. Na de lunch ook weer terug in bed gekropen met een tijdschriftje en een luisterboek. En ook toen nog wel 1 of 2 uurtjes geslapen. ‘s Avonds na het eten wat op de bank gehangen en om 9 uur weer naar bed gegaan, waar ik na Expeditie Robinson weer als een blok in slaap ben gevallen.

Vanmorgen uitgeslapen tot een uur of tien. En toen had ik wel even genoeg geslapen. Gelukkig vandaag weer opgeknapt. Vanmiddag naar mijn moeder geweest en gezellig samen met de tweeling Bas & Wim van ruim anderhalf jaar boodschappen gedaan. Daarna nog even de stad ingeweest met broer Wilco en mijn moeder. Hele leuke laarzen gezien, maar ze hadden ze niet meer in mijn maat, dus zijn ze nu besteld in Zwolle. Volgende week even passen. Ze waren echt zo gaaf!

Vanavond lekker bij mijn moeder gegeten, stamppot andijvie. Het smaakte me goed, alleen stom dat ik daarna wat appelmoes heb genomen. Nu dus last van brandend maagzuur, maar dat zal wel weer overgaan voordat ik een jongetje ben.

Dennis heeft net nog een paar buikfoto’s gemaakt. Vooral na het avondeten begin ik echt een buik te krijgen. Ik ben er best trots op! Ook overdag zie je trouwens al wel een buikje hoor.

 

 

Misselijkheid

9 weken, 3 dagen

Ik blijf maar misselijk en het kost me steeds meer moeite om voldoende eten en drinken binnen te krijgen. Niets smaakt lekker en ik word eigenlijk bijna overal misselijk van. Ik heb echt van alles geprobeerd, maar niets lijkt te helpen tegen de misselijkheid. Ondertussen ook alweer een paar keer het ontbijt dat ik er met veel moeite in had gekregen, binnen een uur weer de omgekeerde weg laten volgen. Ik begin het helemaal zat te worden.

Vanmorgen heeft Dennis een afspraak met de huisarts, dus ik ga maar even met hem mee om aan de huisarts te vragen of ik niet iets kan krijgen om de misselijkheid een klein beetje te onderdrukken zodat ik tenminste weer even “normaal” kan eten en drinken. Gelukkig is de huisarts meewerkzaam en krijg ik een receptje voor 10 tabletjes Emesafene. Ik mag er 1, max. 2 per dag innemen. Met daarbij natuurlijk de opmerking dat ik ze alleen mag nemen als het echt nodig is. Hoe minder hoe beter het is.

Jammergenoeg hadden ze deze medicijnen niet op voorraad bij de apotheek, dus morgen even langslopen om ze alsnog op te halen. Ik hoop zo dat ze gaan helpen. Ben het zo zat om misselijk te zijn!

 

Toiletpot knuffelen

7 weken, 1 dag

Ik ben al een paar weken continue misselijk, maar vanmorgen was weer een nieuwe graad in de misselijkheid bereikt. Ik was me aan het klaarmaken om naar het werk te gaan, maar moest elke keer even gaan zitten omdat ik zo misselijk was en op ten duur ging het gewoon niet langer en kon ik nog net een run maken naar de toilet. Het zorgvuldig door Dennis klaargemaakte en op bed bezorgde ontbijtje kwam rechtsomkeer en eindigde in de toiletpot. Het luchtte gelukkig wel een beetje op dat alles eruit was. Helaas duurde dat niet lang, want na 2 uur was de misselijkheid weer in volle hevigheid terug. Hmmm, ik hoop niet dat dit de komende weken zo door blijft gaan.

Een ander klachtje waar in ondertussen hardnekkig last van begin te krijgen is obstipatie. Een toiletbezoek lijkt soms net een bevalling, al weet ik natuurlijk nog niet hoe een echte bevalling voelt. Maar fijn is het in ieder geval niet. Dus we hebben maar weer een paar flessen Roosvice Laxo ingeslagen om de boel toch een beetje op gang te houden.

 

Zin in een BBQ, nee dank je wel!

6 weken, 6 dagen

Vanmorgen belde mijn moeder, of we zin hadden om vanavond te komen BBQ-en?
“Nee, dank je wel, ik heb niet zo’n zin in vlees.”
“O, maar we kunnen ook vis op de BBQ leggen.”
“Ja, dat kan, maar daar heb ik ook niet zo’n zin in, en ik word misselijk van de geur van vlees.”

En toen viel het kwartje …

“Ben je soms weer zwanger?”
“Ja, mam ik ben weer zwanger.”
“O, wat fijn, waar heb je wel zin in dan?”
“Nou, voor mosselen mag je me bijna wakker maken.”

Dus vanavond hebben we gezellig mosselen gegeten bij mama en Evert.
Ze had snel even een cadeautje gekocht (een leuk kikkerknuffeltje) en een kaart.

 

 

Nog een keer testen

4 weken, 6 dagen

Nog steeds onzeker. Er zijn geen tekenen dat het niet goed gaat, geen krampen, geen bloedverlies, niets van dat alles. Maar als je al een keer een gemiste miskraam (miskraam die niet vanzelf op gang komt) hebt gehad, dan weet je dat het ook mis kan gaan zonder dat je deze signalen hebt. Dus vandaag toch nog maar een keer een test doen. Weer zo een van Clear Blue die laat zien hoever je bent. En vandaag komt er keurig 3+ in het schermpje te staan. Mijn hormonen doen het dus goed. En dat merk ik ook wel aan andere dingen. Ik begin misselijk te worden, ik ruik alles veel sterker en voel me af en toe net een speurhond en mijn smaak begint ook langzaam te veranderen.