Archief over klachtjes

Bandenpijn en bekkenpijn

27 weken, 5 dagen

Mijn buik begint steeds zwaarder te worden en dat begin ik ook steeds meer te voelen. Van maandag op dinsdagnacht heb ik flinke buikpijn gehad die uitstraalde naar mijn liezen, bovenbenen en flanken. Echt niet fijn. Met een warme kruik en een dubbele paracetamol heb ik gelukkig nog wel een klein beetje geslapen. Dinsdagochtend heb ik me ziekgemeld op het werk en ben ik maar met een potje urine langs de huisarts geweest. Het zou blaasontsteking kunnen zijn. Maar urine was helemaal schoon. Geen blaasontsteking dus.

Verloskundige gebeld en die denkt dat het bandenpijn is door mijn groter wordende buik. Advies: rustig aan daan doen en luisteren naar mijn lichaam. En dat is best lastig! Vooral omdat ik vaak achteraf pas voel dat ik (net) iets te veel gedaan heb. Woensdag ook nog thuis gebleven, maar wel vanaf huis nog wat zitten werken. Met een laptop op schoot op de bank moet toch ook af en toe kunnen. Gisteren wel weer naar het werk geweest omdat ik een afspraak had staan die ik wel belangrijk vond.

Ik merk ook dat ik toch wel steeds sneller last krijg van mijn bekken als ik (te) veel loop en sta. Dus alleen maar korte stukjes proberen te lopen en vooral niet te lang staan. Gisteren ook maar even langs de prenatal gelopen om een babybelt (ondersteunende band voor je buik) te halen. En ik moet eerlijk zeggen. Dat ding geeft wel verlichting als je toch even een poosje moet staan of lopen.

A.s. dinsdag heb ik een afspraak met de casemanager van de arbodienst, dan moeten we maar eens even gaan kijken hoe we het kunnen aanpakken. Ik wil proberen om toch halve dagen te blijven werken. Nog 6 weken tot aan mijn verlof. Zou toch fijn zijn als ik die wel gedeeltelijk kan blijven werken. Want nu al thuiszitten … dan gaan die laatste 3 maanden wel erg lang duren ben ik bang.

 

Laatste keer plassen voor Moeders voor Moeders

16 weken, 0 dagen

Vandaag voor de laatste keer geplast voor Moeders voor Moeders. Weer 8 blauwe bussen vol deze week. Vandaag hebben we ze voor de laatste keer weggebracht naar het wisselstation. En deze keer dus niet 2 kratjes lege flessen mee terug. Zal wel even wennen zijn dat ik niet meer in een kannetje hoef te plassen. Ik hoop dat met de medicijnen die gemaakt worden paren met vruchtbaarheidsproblemen geholpen kunnen worden om ook zwanger te raken en dit wonder te mogen meemaken.

En vanavond werden we gebeld door opa en oma Borne. We gaan de buggy van hun krijgen. Die is dus alvast doorgestreept op het verlanglijstje. Dank jullie wel!

De misselijkheid is trouwens de hele week weggebleven. Ik hoop dus dat ik er voorlopig echt vanaf ben! Daarvoor in de plaats wel weer een ander klachtje teruggekregen … jeuk, de ene keer op mijn borsten, dan weer op mijn buik of op mijn benen en soms ook op mijn rug. Heel vervelend, waarschijnlijk doordat mijn huid droger begint te worden. Dus gisteren maar even wat lekkere bodymilk en bodycream gehaald en een tube mentholgel om de huid te verzorgen en de jeuk te stillen.

 

Achterstevoren ontbijten is niet leuk

12 weken, 2 dagen

De misselijkheid is nog steeds niet over. En daardoor nu al 2 dagen achter elkaar twee keer mogen ontbijten, waarvan één keer de verkeerde kant op. Bah, ik begin de misselijkheid nu wel een beetje zat te worden hoor. Gelukkig heb ik wel weer een herhaalreceptje gekregen van de huisarts voor de Emesafene. Dus ik blijf nog even doorgaan met elke avond een pilletje nemen.

De rest van de dag ben ik door de pilletjes wel minder misselijk en dat is wel fijn. Dan kan ik tussen de middag en ‘s avonds gewoon redelijk normaal eten en drinken.

 

Gisteren een echte off-day gehad

11 weken, 5 dagen

Gisteren had ik een echte off-day. Het opstaan wilde al niet lukken en na het douchen duizelig nog even een half uurtje terug in bed gekropen. Liggen twijfelen of ik me ziek zou melden of toch maar naar het werk zou gaan. Nou ik ben niet ziek, alleen maar zwanger, dus toch maar naar het werk gegaan. Daar aangekomen eerst het toilet opgezocht. Ik voelde me helemaal niet lekker. Misselijk, duizelig, moe, gewoon lamlendig.

Op mijn werkplek aangekomen, jas uitgedaan, tas neergezet en even bij mijn collega aan de overkant binnengelopen. En toen begon ik zomaar te janken. Ik voelde me gewoon zo BLEH. Al snel kwam er nog een ander collegaatje bij. En samen hebben ze me “naar huis gestuurd”. “Nee je bent niet ziek, maar zwanger zijn is soms minstens net zo zwaar!!! Ga lekker naar huis, kruip terug in bed en doe het even een dagje of een weekendje rustig aan. Het werk is er maandag ook nog wel. En waag het niet om van huis uit in te loggen!!!” Dat was ongeveer wat ik te horen kreeg. Lieve meiden hoor! Dat duwtje had ik net even over om er aan toe te durven geven. Thuis inderdaad lekker terug in bed gekropen en geslapen tot een uur of één. Na de lunch ook weer terug in bed gekropen met een tijdschriftje en een luisterboek. En ook toen nog wel 1 of 2 uurtjes geslapen. ‘s Avonds na het eten wat op de bank gehangen en om 9 uur weer naar bed gegaan, waar ik na Expeditie Robinson weer als een blok in slaap ben gevallen.

Vanmorgen uitgeslapen tot een uur of tien. En toen had ik wel even genoeg geslapen. Gelukkig vandaag weer opgeknapt. Vanmiddag naar mijn moeder geweest en gezellig samen met de tweeling Bas & Wim van ruim anderhalf jaar boodschappen gedaan. Daarna nog even de stad ingeweest met broer Wilco en mijn moeder. Hele leuke laarzen gezien, maar ze hadden ze niet meer in mijn maat, dus zijn ze nu besteld in Zwolle. Volgende week even passen. Ze waren echt zo gaaf!

Vanavond lekker bij mijn moeder gegeten, stamppot andijvie. Het smaakte me goed, alleen stom dat ik daarna wat appelmoes heb genomen. Nu dus last van brandend maagzuur, maar dat zal wel weer overgaan voordat ik een jongetje ben.

Dennis heeft net nog een paar buikfoto’s gemaakt. Vooral na het avondeten begin ik echt een buik te krijgen. Ik ben er best trots op! Ook overdag zie je trouwens al wel een buikje hoor.

 

 

Toiletpot knuffelen

7 weken, 1 dag

Ik ben al een paar weken continue misselijk, maar vanmorgen was weer een nieuwe graad in de misselijkheid bereikt. Ik was me aan het klaarmaken om naar het werk te gaan, maar moest elke keer even gaan zitten omdat ik zo misselijk was en op ten duur ging het gewoon niet langer en kon ik nog net een run maken naar de toilet. Het zorgvuldig door Dennis klaargemaakte en op bed bezorgde ontbijtje kwam rechtsomkeer en eindigde in de toiletpot. Het luchtte gelukkig wel een beetje op dat alles eruit was. Helaas duurde dat niet lang, want na 2 uur was de misselijkheid weer in volle hevigheid terug. Hmmm, ik hoop niet dat dit de komende weken zo door blijft gaan.

Een ander klachtje waar in ondertussen hardnekkig last van begin te krijgen is obstipatie. Een toiletbezoek lijkt soms net een bevalling, al weet ik natuurlijk nog niet hoe een echte bevalling voelt. Maar fijn is het in ieder geval niet. Dus we hebben maar weer een paar flessen Roosvice Laxo ingeslagen om de boel toch een beetje op gang te houden.

 

Nog een keer testen

4 weken, 6 dagen

Nog steeds onzeker. Er zijn geen tekenen dat het niet goed gaat, geen krampen, geen bloedverlies, niets van dat alles. Maar als je al een keer een gemiste miskraam (miskraam die niet vanzelf op gang komt) hebt gehad, dan weet je dat het ook mis kan gaan zonder dat je deze signalen hebt. Dus vandaag toch nog maar een keer een test doen. Weer zo een van Clear Blue die laat zien hoever je bent. En vandaag komt er keurig 3+ in het schermpje te staan. Mijn hormonen doen het dus goed. En dat merk ik ook wel aan andere dingen. Ik begin misselijk te worden, ik ruik alles veel sterker en voel me af en toe net een speurhond en mijn smaak begint ook langzaam te veranderen.