Archief over jongetje

Pretecho met geslachtsbepaling

16 weken, 5 dagen

Zoals ik vanmiddag al schreef hebben we vanmiddag een pretecho laten maken. Het was nog even spannend of we er op tijd zouden zijn, want de hele ringweg stond vast omdat er op de A50 een zwaar ongeluk was gebeurd en al het verkeer dus dwars door Apeldoorn werd geleid. Gelukkig kennen we de weg in Apeldoorn en konden we via een alternatieve route nog net op tijd het echobureau bereiken. We (Dennis, ik en beide oma’s) werden welkom geheten door de echomevrouw en er werd uitgelegd hoe alles in zijn werk zou gaan. Zij maakt in een andere plaats ook medische echo’s en zei al dat ze ook alvast een paar dingen zou checken die straks bij de 20-weken-echo ook weer nagekeken worden.

Ik mocht op de bank komen liggen met een blote buik en kreeg een dikke klodder echogel op mijn buik. Toen ze het echoapparaat op mijn buik zette en even heen en weer bewoon dacht ik al te zien dat er een klein piemeltje te zien was tussen de beentjes. Maar ze ging snel door en hield de spanning er nog even in. De beide oma’s vonden het geweldig om hun kleinkind alvast te bewonderen. Voetjes, handjes, vingertjes, teentjes, een oortje, neusje, mondje … echt alles werd uitgebreid bewonderd. En toen was het eindelijk zover dat ze echt ging kijken of het een jongetje of een meisje is. En ja hoor, ik had het goed gezien … 2 balletjes en een piemeltje. We krijgen dus een zoon!

En nog belangrijker … voor zover ze kon zien is onze zoon helemaal gezond. Over ruim 3 weken hebben we de officiële 20-weken-echo en dan wordt alles nogeens helemaal nagekeken en gemeten. Nu heeft ze ook al de hoofdomtrek (12,9 cm) de buikomtrek (12,4 cm) en de lengte van het bovenbeentje (2,17 cm) zijn nauwkeurig opgemeten. De berekening laat zien dat ik dan 16 weken en 5 dagen zwanger moet zijn … dat klopt precies met de termijn. We hebben ook weer even naar het hartje mogen luisteren.

En daarna werden er nog een aantal 3D foto’s gemaakt van onze kleine knul. Dat is echt mooi om te zien. Zo’n klein kindje lekker knus in zijn holletje in mama’s buik. Er is ruim voldoende vruchtwater dus meneer kan alvast lekker oefenen met zwemmen zodat hij later met papa en mama mee kan op duikvakantie. Maar eerst nog even een paar maandjes verder groeien. Na ruim een half uur gingen we helemaal blij en voorzien van een mapje foto’s en een CD met nog meer foto’s erop naar huis om beschuit met blauwe muisjes te eten.

Meer foto’s in ons fotoalbum met echofoto’s (onderaan de pagina staan de foto’s van vandaag).

We hebben ook weer een paar cadeautjes gehad deze week. Een dierenboekje van Sanne, als dank voor de kaartjes voor de Beekse Bergen die ze van ons had gehad. En van Omalein een paar sokjes met I love Papa erop en een boek over babymassage. Wederom bedankt voor alle leuke cadeautjes.

  

 

En de kleur is … blauw!

16 weken, 5 dagen

De site was al blauw en hij kan blauw blijven. De echoscopiste zei het al voordat ze begon … de moeders hebben meestal gelijk met het geslacht. En ja hoor, wij krijgen een zoon. Ik heb het meteen al gezegd en dus gelijk gekregen. Maar papa vindt het helemaal niet erg hoor dat hij ongelijk heeft gekregen. Hij is erg blij dat zijn zoon er gezond uit zag op de echo. We hebben weer mooie beelden meegekregen. Ik ben ze nu aan het omzetten zodat ze hier straks op de website geshowd kunnen worden.

 

Hartje geluisterd en afspraak gemaakt voor geslachtsbepaling

12 weken, 3 dagen

Vandaag hebben we een afspraak gemaakt voor een geslachtsbepalingsecho. 28 0ktober krijgen we een pretecho om te kijken wie er gelijk heeft. Krijgt Dennis gelijk en wordt het een meisje of heb ik gelijk en wordt het een jongen. We zullen het zien. Tot die tijd kunnen jullie nog “stemmen” wat je denkt, een jongen of een meisje?

En vanmiddag is ook ons pakketje bezorgd door de postbode. We hadden een dopplerapparaatje besteld via internet om zelf naar het hartje van ons kindje te kunnen luisteren. Toen ik thuis kwam meteen maar even uitproberen. Vanaf ongeveer 12 weken moet je het hartje kunnen horen (soms al eerder). Na enig zoeken op mijn buik een hartslag gevonden, maar die was wel een beetje traag voor het kindje. Dus Dennis heeft mijn pols gevoeld en ja hoor hartslag was gelijk met mijn polsslag, dus mijn eigen hartslag (waarschijnlijk de aorta) gevonden.

Even plassen, want door al dat zoeken moest ik nu echt eerst plassen! En daarna nog een keer proberen. Dennis was ondertussen begonnen met eten koken. En toen moest hij heel snel op komen draven want daar klonk het echt duidelijk een sneltreinhartje van ons kindje door de luidspreker. Geweldig gewoon om te horen.

O ja, en de misselijkheid was vandaag weer goed onder controle dankzij de medicijnen. Toch wel fijn om weer een dagje niet misselijk te zijn.

 

Is het echt waar?

11 weken, 2 dagen

Yep, echt waar! Lilian is zwanger en Dennis mag meegenieten van het kleine wonder wat nu aan het groeien is. Na vele weken van spanning hebben zijn we nu aanbeland op 11 weken 2 dagen. En na een bezoek bij de verloskundige vandaag weten we het nu echt wel zeker: het groeit, het groeit zoals in de boekjes staat, dus we zijn goed op weg naar iets wat uiteindelijk een meisje of jongetje wordt. (Lilian en ik zijn het daar nog niet over eens).
na alle ellende in 2010 kunnen we nu in een zonnige richting kijken. Er volgen natuurlijk nog een aantal onderzoeken (nekplooimeting etc). Maar daar hebben we best wel vertrouwen in. Maar omdat Lilian al wat ouder is, is er natuurlijk altijd een risico.

We zullen op baby.slagers.org gedurende de zwangerschap deze website bijhouden ..