Categorie: Echo’s

Alweer 29 weken zwanger

29 weken, 1 dag

Het begint nu best wel op te schieten. Over 8 weken zou ik al gewoon thuis mogen bevallen (dat mag vanaf 3 weken voor de uitgerekende datum). En nog 5 weken werken en dan begint mijn zwangerschapsverlof al! De afgelopen week zijn we ook best weer druk geweest met diverse voorbereidingen. Dus hoog tijd voor weer een nieuw weblog.

Babywas:
Zoals ik in het vorige berichtje al schreef zijn we vorig weekend begonnen met de babywas. En nu zijn alle kleertjes en andere dingen die we al in huis hebben ook lekker gewassen, gedroogd, gestreken en op maat uitgezocht. Maatje 50/56 ligt klaar in de bovenste lade van de commode en de rest van de kleertjes liggen/hangen in de linnenkast. En mijn zusje heeft nog meer kleertjes voor ons liggen dus binnenkort kunnen we gewoon weer verder met kleertjes wassen en uitzoeken.

Zwangerschapsyoga:
Afgelopen maandag ben ik voor de eerste keer naar de zwangerschapsyoga geweest. Omdat er een paar nieuwe dames (waaronder ik) waren en omdat het voor de meeste andere dames de eerste keer na de kerstvakantie was (die waren de week ervoor ook naar de borstvoedingsvoorlichting geweest) werd er in het begin veel gepraat en hebben we maar kort tijd gehad voor de oefeningen. Maar dat vond ik niet erg hoor. Want ik merk wel dat het fijn is dat de docente ook veel tijd neemt om het over allerlei vragen rondom zwangerschap te hebben. Ze adviseerde mij bijvoorbeeld om toch maar een keer naar een fysiotherapeut te gaan met de bekkenklachten. Vanavond weer geweest. Stond ik in de lift naar de parkeergarage stapt de schuinonderbuurvrouw ook in met haar vriend. We kijken elkaar aan en toen zagen we dat we vorige week elkaar ook al gezien hadden bij de yoga. Ik had nog helemaal niet gemerkt dat zij ook zwanger is, maar we hadden elkaar ook nog maar een paar keer gezien en met die dikke winterjassen valt het natuurlijk ook niet zo op.

Minder werken:
Dinsdag had ik een afspraak met de casemanager van Arboned. Met haar heb ik afgesproken dat ik halve dagen blijf werken. We hopen dat ik het op die manier kan volhouden totaan mijn zwangerschapsverlof over 5 weken.

Nieuwe auto:
Met kleine Fritzy in aantocht leek het toch wel handig om eens te gaan kijken naar mogelijkheden om onze Renault Megane Hatchback in te ruilen voor een Megane Estate (stationmodel). Eerst dachten we aan een jong tweedehandse met weinig kilometers op de teller, totdat we er door zwager Dennis op gewezen werden dat Renault nu met een nieuwe versie op de markt komt die BPM- en wegenbelastingvrij is. Maar dan moet je wel snel beslissen, want hij moet voor 1 juli a.s. geleverd zijn want dan veranderen de regels weer en dat garanderen ze alleen als je hem nog in januari bestelt. Dus dinsdagmiddag naar de dealer en een goede deal kunnen maken. Opties bespreken, kleur uitzoeken, handtekening zetten en onze nieuwe gezinsauto is besteld. Ik denk niet dat we hem al hebben als Fritzy komt maar hij is in ieder geval in aantocht!

Fysiotherapie:
Op advies van de yogadocente heb ik vorige week ook maar eens een bezoekje gebracht aan de Fysiotherapeut i.v.m. mijn bekkenklachten. De behandeling was gevoelig maar lucht ook op. Morgenochtend mag ik weer. Hopen dat ze het allemaal een beetje los en soepel krijgt zodat de klachten verminderen, of in ieder geval dat de klachten niet erger worden.

  

Pretecho:
Afgelopen vrijdag zijn we weer bij Baby Visie geweest voor een pretecho. Deze keer een 3D/4D echo. Omdat papa Dennis in Berlijn was voor zijn werk zijn mijn zussen Ilja, Judith en Debora mee geweest. Heel gezellig met vier zussen kindje kijken. Eerst al een compliment over mijn mooie buik, waar ik zelf ook best trots op ben en toen met de echo kijken. Onze Fritzy had niet echt veel zin om mee te werken. Hij heeft een lekker plekje gevonden met zijn hoofdje al vrij diep in mijn bekken en zijn kontje omhoog richting mijn maag. En als ik op mijn gevoel af ga ligt hij al minstens een week ongeveer in die houding met zijn rug naar links en zijn beentjes aan de rechterkant (af en toe tegen mijn ribben aan). Daardoor hebben we zijn gezichtje niet helemaal kunnen zien. Maar van wat we zagen hebben we wel allemaal het idee dat zijn mondje en neusje in ieder geval op papa Dennis lijken. Nog een paar maandjes wachten dan kunnen we zien of dat in het echt ook zo is (meer foto’s van de echo vind je in het fotoalbum echofoto’s).

Babykamer:
Afgelopen week hebben we ook het plankje boven de commode opgehangen. Dat wil zeggen dat ik heb verteld waar hij moest komen en de stofzuiger bij de boormachine heb gehouden en dat Dennis de rest van het werk heeft gedaan. Gelukkig mochten we de professionele boormachine van de buurman lenen want onze boormachine vond de kiezels en/of het betonijzer in de muur niet fijn. En ik heb ook de muurstickers op de muren en de meubeltjes geplakt om het kamertje nog gezelliger te maken. Nu alleen nog een radiatorombouw om de verwarming (die gaat Opa Evert voor ons in elkaar zetten) en de naam op de deur met plakletters (doen we pas na de geboorte) en misschien nog wel een paar kleine dingetjes die ik nog tegen ga komen. Maar verder is het kamertje helemaal klaar voor de komst van kleine Fritzy (meer foto’s in het fotoalbum babykamer).

  

Wiegje:
Gisteren hebben we ook een wiegje besteld via internet. Een beetje een bijzonder wiegje want het wiegje is gemaakt van karton dat vochtafstotend en brandwerend is bewerkt. Een bouwpakketje dat inclusief matrasje wordt geleverd en bij elkaar ongeveer 2,5 kilo weegt. We kunnen het wiegje straks zelf versieren door er dingen op te plakken, te schilderen of te tekenen. Nu alleen nog even bedenken hoe we hem gaan versieren, misschien wel een leuke bezigheidstherapie tijdens mijn verlof. Het wiegje willen we bij ons op de slaapkamer zetten zodat Fritzy in het begin ‘s nachts bij ons kan slapen en we niet elke keer hoeven op te staan om hem te voeden. Volgens de borstvoedingsvoorlichting en een aantal ouders van jonge kinderen die ik heb gesproken is het best handig om de kleine de eerste weken bij je op de kamer te hebben. En als het wiegje niet meer nodig is kunnen we hem evt. gewoon bij het oud papier zetten.

  

Buikfoto’s:
En natuurlijk is het ook hoogtijd om weer een paar buikfoto’s te laten zien. Op deze foto’s ben ik precies 29 weken zwanger. Voor mijn gevoel is mijn buik niet echt heel veel verder naar voren gekomen maar hij is wel wat ronder geworden denk ik. Tot nu toe is mijn buik nog streeploos, hopen dat dat zo blijft (meer buikfoto’s in het fotoalbum Buikfoto’s).

 

Pretecho met geslachtsbepaling

16 weken, 5 dagen

Zoals ik vanmiddag al schreef hebben we vanmiddag een pretecho laten maken. Het was nog even spannend of we er op tijd zouden zijn, want de hele ringweg stond vast omdat er op de A50 een zwaar ongeluk was gebeurd en al het verkeer dus dwars door Apeldoorn werd geleid. Gelukkig kennen we de weg in Apeldoorn en konden we via een alternatieve route nog net op tijd het echobureau bereiken. We (Dennis, ik en beide oma’s) werden welkom geheten door de echomevrouw en er werd uitgelegd hoe alles in zijn werk zou gaan. Zij maakt in een andere plaats ook medische echo’s en zei al dat ze ook alvast een paar dingen zou checken die straks bij de 20-weken-echo ook weer nagekeken worden.

Ik mocht op de bank komen liggen met een blote buik en kreeg een dikke klodder echogel op mijn buik. Toen ze het echoapparaat op mijn buik zette en even heen en weer bewoon dacht ik al te zien dat er een klein piemeltje te zien was tussen de beentjes. Maar ze ging snel door en hield de spanning er nog even in. De beide oma’s vonden het geweldig om hun kleinkind alvast te bewonderen. Voetjes, handjes, vingertjes, teentjes, een oortje, neusje, mondje … echt alles werd uitgebreid bewonderd. En toen was het eindelijk zover dat ze echt ging kijken of het een jongetje of een meisje is. En ja hoor, ik had het goed gezien … 2 balletjes en een piemeltje. We krijgen dus een zoon!

En nog belangrijker … voor zover ze kon zien is onze zoon helemaal gezond. Over ruim 3 weken hebben we de officiële 20-weken-echo en dan wordt alles nogeens helemaal nagekeken en gemeten. Nu heeft ze ook al de hoofdomtrek (12,9 cm) de buikomtrek (12,4 cm) en de lengte van het bovenbeentje (2,17 cm) zijn nauwkeurig opgemeten. De berekening laat zien dat ik dan 16 weken en 5 dagen zwanger moet zijn … dat klopt precies met de termijn. We hebben ook weer even naar het hartje mogen luisteren.

En daarna werden er nog een aantal 3D foto’s gemaakt van onze kleine knul. Dat is echt mooi om te zien. Zo’n klein kindje lekker knus in zijn holletje in mama’s buik. Er is ruim voldoende vruchtwater dus meneer kan alvast lekker oefenen met zwemmen zodat hij later met papa en mama mee kan op duikvakantie. Maar eerst nog even een paar maandjes verder groeien. Na ruim een half uur gingen we helemaal blij en voorzien van een mapje foto’s en een CD met nog meer foto’s erop naar huis om beschuit met blauwe muisjes te eten.

Meer foto’s in ons fotoalbum met echofoto’s (onderaan de pagina staan de foto’s van vandaag).

We hebben ook weer een paar cadeautjes gehad deze week. Een dierenboekje van Sanne, als dank voor de kaartjes voor de Beekse Bergen die ze van ons had gehad. En van Omalein een paar sokjes met I love Papa erop en een boek over babymassage. Wederom bedankt voor alle leuke cadeautjes.

  

 

En de kleur is … blauw!

16 weken, 5 dagen

De site was al blauw en hij kan blauw blijven. De echoscopiste zei het al voordat ze begon … de moeders hebben meestal gelijk met het geslacht. En ja hoor, wij krijgen een zoon. Ik heb het meteen al gezegd en dus gelijk gekregen. Maar papa vindt het helemaal niet erg hoor dat hij ongelijk heeft gekregen. Hij is erg blij dat zijn zoon er gezond uit zag op de echo. We hebben weer mooie beelden meegekregen. Ik ben ze nu aan het omzetten zodat ze hier straks op de website geshowd kunnen worden.

 

Uitslag combinatietest

14 weken, 2 dagen

Vandaag weer een afspraak bij de gynaecoloog. Eentje waar ik nog nooit geweest was, dus weer een nieuw gezicht. Ze heeft een aantal vragen gesteld en vastgesteld dat ik geen verhoogd risico heb op trombose tijdens de zwangerschap. Mooi, ik hoefde niet eens bloed te prikken. Daarna ging ze op zoek naar de uitslag van de combinatietest omdat ze deze niet in de computer kon vinden. Er was een co-assistent bij die terwijl de gynaecoloog op zoek ging naar de uitslagen met de echoapparatuur op mij mocht oefenen.

Fritzy was weer lekker aan het bewegen. Ik heb niet gezien of hij veel gegroeid is omdat de assistent hem niet goed in beeld kreeg om te kunnen meten. We zagen wel mooi het hartje kloppen. De ruggewervels, de ribbetjes, het hoofdje en er kwamen af en toe een hand en een voet voorbij. Leuk hoor om weer even te kunnen spieken.

De uitslag van de combinatietest was heel goed. Gemiddeld heeft een vrouw van mijn leeftijd ongeveer een kans van 1 op 200 op een kindje met een chromosoomafwijking (o.a. syndroom van down). Bij ons kwam de test uit op een risico van 1 op 5.000! Een hele goede uitslag dus. En voor ons dus geen reden om nog vervolgonderzoek (een vruchtwaterpunctie) te laten doen. We kunnen nu echt op onze roze/blauwe wolkjes klimmen en volop gaan genieten van het wondertje dat zich ontwikkeld in mijn buik.

Nu waarschijnlijk wachten tot 28 oktober met de pretecho of de verloskundige moet volgende week ineens bedenken dat ze ook nog een echo willen maken, maar dat denk ik niet.
De afspraak voor de 20-weken-echo staat inmiddels ook in de agenda. Daar mogen we 21 november, direct na onze vakantie naartoe. Dan ben ik alweer halverwege … de tijd gaat ineens toch best wel snel.

 

Nekplooimeting en kinderdagverblijf

13 weken, 1 dag

Vanmiddag zijn we in het ziekenhuis geweest voor de nekplooimeting. De ervaren echoscopiste had meteen ons kindje gevonden met een mooi kloppend hartje. Eerst even kijken of eigenwijze Fritzy mee wilde werken. Ja netjes in beeld om een meting te doen … 7,23 cm van kop tot kont (dus exclusief beentjes). Nog steeds keurig op schema!

Daarna proberen of ze de nekplooi ook goed in beeld kon krijgen. Er keek een co-assistent mee met de echo dus ze legde alles (extra) goed uit. Een paar keer een nekplooimeting gedaan. Elke keer net iets meer dan 2 mm. Dat is volgens mij een keurige uitslag. Als de nekplooi meer dan 3 mm is kan dit duiden op een verhoogd risico op een kindje met een aangeboren afwijking. Aan de hand van deze meting en het bloedonderzoek dat gedaan is wordt nu berekend hoe groot bij ons de kans is op een kindje met een chromosoomafwijking. Volgende week dinsdag krijgen we de uitslag.

We zagen weer een flinke ontwikkeling t.o.v. de echo van 2 weken geleden. Op de foto’s misschien niet duidelijk te zien maar op het beeld zagen we al duidelijk de ribbetjes die zich ontwikkelen en Fritzy stak zelfs zijn/haar tong naar ons uit. In de boven en onderkaak zie je dat er al tandjes in aanleg aanwezig zijn. En wat heeft Fritzy al lange benen en armen!

  

Heerlijk om weer even naar ons kindje te kunnen kijken. En we hadden geluk want nadat de echoscopiste klaar was mocht de co-assistente ook even oefenen. En dan zie je dat het nog niet meevalt om mooie echobeelden te krijgen. We zagen wel steeds “onderdelen” van het kindje op het scherm verschijnen maar het was moeilijk voor haar om Fritzy mooi in het geheel op het scherm te krijgen.

  

Ik heb ook nog even gevraagd hoe het nu zit met die afspraak volgende week bij de gynaecoloog. Daarover ben ik aan het einde van de middag teruggebeld. Deze afspraak is inderdaad gemaakt i.v.m. het hartinfarct van mijn moeder. Ze willen daar toch even verder op inzoomen. Jammer dat ik dus weer een extra keer naar het ziekenhuis moet, maar wel fijn dat ze alles zo goed in de gaten houden.

Aan het eind van de middag zijn we ook bij het kinderdagverblijf (KDV) geweest voor een rondleiding. Ziet er allemaal keurig uit daar. Een mooie ruime villa met uizicht op het Oranjepark. Het KDV is nog maar aan jaar oud en alles ziet er keurig uit. Er is ook nog voldoende plek dus dat is ook weer fijn. De leidster vertelde nog dat ze vandaag nog met de kindjes in de bolderkar naar buiten waren geweest het park in om eendjes te voeren. En er lopen ook regelmatig eekhoorntjes rond om het KDV. Hier gaan we ons dus maar inschrijven. We gaan ook zoeken naar een KDV in Berkel en Roderijs en Bergschenhoek omdat we natuurlijk nog niet precies weten hoe het allemaal gaat lopen. Ons huis staat immers te koop en als dat verkocht is willen we die kant op gaan verhuizen.

 

Intake verloskundige, 4e echo en bloedprikken

11 weken, 3 dagen

Gisteravond hadden we onze eerste afspraak bij de verloskundige. Nadat er eerst bij de balie een foto van ons was gemaakt voor in ons dossier en onze gegevens waren gecontroleerd mochten we eerst mee naar de echoruimte. Eerst werd aan tafel onze voorgeschiedenis kort doorgenomen en daarna mocht ik plaatsnemen op de bank voor de echo. En ja hoor onze kleine Spruit – we noemen hem/haar nu Fritzy (Fans van de TV serie: ‘The Closer kennen de naam wel). (Thank you!) – was weer vrolijk aan het bewegen. Heel bijzonder om te zien hoe snel zo’n kindje groeit en ontwikkeld. Het was allemaal alweer veel duidelijker dan vorige week bij de gynaecoloog. We konden zelfs de vingertjes en de teentjes zien op de echo. Zo bijzonder!

Fritzy is in die 6 dagen ruim anderhalve centimeter gegroeid en was gisteren alweer bijna 4,7 cm (kop tot kont). De verloskundige heeft ook het hartje laten horen. Als je wilt horen hoe dat ongeveer klinkt … in de widget onderaan de rechterbalk kun je op het rondje met het hartje klikken om de hartslag van een baby in de buik te laten horen. Vorige week had de gynaecoloog ons nog 3 dagen achteruit gezet qua termijn maar gisteren zijn we weer 3 dagen vooruit gezet door de verloskundige. De uitgerekende datum blijft voorlopig dus 8 april 2012. Fritzy groeit dus precies volgens schema. Fijn hoor.

Na de echo mochten we naar beneden, naar een andere verloskundige die onze medische voorgeschiedenis wilde weten en vragen stelde over evt. erfelijke aandoeningen/afwijkingen binnen de familie waar eventueel rekening mee gehouden moet worden. Ook werd mijn bloeddruk gemeten en kregen we van deze verloskundige nog verdere uitleg over diverse zaken rondom de zwangerschap.

Tot slot mochten we een nieuwe afspraak maken bij de balie voor de controle over 4 weken. Ook kregen we een Zwitsaltas mee met leuke hebbedingetjes, tijdschriften en folders en een lief knuffeltje. Ongeveer 5 kwartier nadat we naar binnen liepen, stonden we weer buiten. Wat een verschil met vorig jaar mei, toen we bij de verloskundige te horen kregen dat ons kindje niet gegroeid was en er geen hartactie meer te zien was op de echo!

Vanmorgen mocht ik vroeg opstaan zonder dat ik een ontbijtje op bed had gehad. Ik moest namelijk nuchter bloed laten prikken voor de 12 weekse zwangerschapscontrole en de combinatietest. Vervelend hoor opstaan zonder ontbijt ik voelde gelijk weer de misselijkheid opkomen, gelukkig heb ik niet hoeven overgeven. Na het bloedprikken vanmorgen snel mijn meegenomen boterhammetjes met pindakaas naar binnen gewerkt met een beker melk.

 

Derde echo en gesprek prenatale onderzoeken

10 weken, 3 dagen

Vandaag hebben we weer een afspraak in het ziekenhuis. Deze keer weer bij de gynaecoloog. Deze keer konden we zowaar bijna op tijd naar binnen en was ze maar een paar minuutjes achter op schema. Eerst heeft ze ons uitgelegd hoe het zit met prenataal onderzoek. Op basis van mijn leeftijd (36+) mogen we direct een vlokkentest of vruchtwaterpunctie laten doen. Maar we mogen ook eerst een combinatietest doen of helemaal geen onderzoeken laten doen. De keuze is aan ons. Ze laat aan de hand van grafiekjes zien dat de kans op een kindje met een chromosoomafwijking (o.a. syndroom van down) iets groter is als je wat ouder bent. Een combinatietest bestaat uit bloedonderzoek en een nekplooimeting (echo) en op basis daarvan wordt een kansberekening gemaakt van hoe groot de kans is dat je een kindje hebt met een chromosoomafwijking. Er wordt tegenwoordig niet alleen onderzocht op trisomie 21 (syndroom van down) maar ook op trisomie 13 en 18 die beiden ook met ernstige lichamelijk en verstandelijke handicaps gepaard gaan.

Na de uitleg gaan we naar de onderzoekskamer voor de echo. Deze keer niet meer inwendig maar via de buikwand, ik hoef dus alleen mijn buik bloot te maken. Zodra het echoapparaat op mijn buik staat zie ik al gelijk een druk bewegend mensje op het scherm verschijnen. O, wat mooi om te zien!!! De kleine is wel een beetje eigenwijs en dus ook erg druk – van wie zal hij/zij dat nu hebben – dus het valt niet mee om een goede meting te doen. De gynaecoloog komt uit op ongeveer 31,5 mm. Dat zou betekenen dat ik misschien toch een paar dagen minder ver ben. Op het formulier schrijft ze 10 weken en 0 dagen. Maar het zou zomaar kunnen dat ik bij een volgende meting weer vooruit gezet word.

Na de echo vult de gynaecoloog de formulieren in voor het bloedonderzoek en krijg ik een pakketje mee dat ik moet meenemen naar het bloedprikken. Ook krijgen we een briefje mee om bij de secretaresse vervolgafspraken te maken voor bloedprikken (21 september) en een nekplooimeting (echo) op 3 oktober a.s. Dol gelukkig met het kleine mensje dat al druk rondspartelt in mijn buik gaan we naar huis.

 

Tweede echo

8 weken, 3 dagen

Vanmiddag hebben we onze tweede echo. Deze keer niet bij de gynaecoloog maar bij de klinisch verloskundige in het ziekenhuis. De vorige keer dat we daar waren was om een afspraak te maken voor de curettage. Hopen dat we deze keer met een blij gezicht de spreekkamer uit kunnen lopen. De afspraak staat om 10.00 uur. Gelukkig dus niet eerst een hele dag wachten. Helaas wel een half uur wachten in de wachtkamer want door een computerstoring werkte het echoapparaat eerst niet.

Gespannen kijken we naar het scherm terwijl de verloskundige met het echoapparaat op zoek gaat naar ons kindje. Ja, ik zie een kloppend hartje en het kindje is volgens mij ook gegroeid. Het meten van de kleine gaat een beetje moeilijk omdat hij zich een beetje verstopt heeft. Na 2 metingen die 12 mm aangeven lukt het uiteindelijk om de kleine (het lijkt nu een beetje op een bruine boon) goed in beeld te krijgen en te meten. 17,5 mm wat precies overeenkomt met de termijn die ik nu moet zijn. Gelukkig dit is al een stuk verder dan dat we de eerste keren gekomen zijn. Daarna nog even de eierstokken controleren. Er zit wel een cyste in één van de eierstokken, maar daar hoef ik me niet direct zorgen over te maken. Wel even iets om in de gaten te houden.


Links het hoofdje, rechts het lijfje/kontje.

Voor de verder controles mogen we nu afspraken maken met de normale verloskundigenpraktijk. We krijgen nog wel een afspraak mee met de gynaecoloog voor een gesprek over prenatale screening en prenataal onderzoek (combinatie-test, vlokkentest, vruchtwaterpunctie, 20-weken-echo etc.), want i.v.m. mijn leeftijd heb ik, als ik dat wil recht op aanvullend onderzoek. Opgelucht en met 2 foto’s van ons a.s. kindje lopen we het ziekenhuis weer uit.

 

De eerste echo & Huis te koop

6 weken, 3 dagen

Vandaag een drukke dag. Gelukkig maar, want de afspraak voor de echo is pas om vijf voor vier. En het is allemaal al zo spannend!

Vanmorgen eerst een afspraak met de hypotheekadviseur van de bank. Dennis heeft namelijk begin juli een vaste aanstelling gekregen bij zijn werkgever in Rijswijk en het is best een eind rijden, dagelijks van Apeldoorn naar Rijswijk en weer terug. Dus het is fijner als we daar in de buurt kunnen gaan wonen. We hebben al 2 makelaars langsgehad voor een oriënterend gesprek en een eerste taxatie en we hebben of Funda al een beetje rondgekeken in welke prijsklasse we straks terug willen kopen. Nu dus een afspraak bij de bank om eens te laten uitrekenen of e.e.a. financieel ook haalbaar is. We krijgen te horen wat we eigenlijk zelf ook al hadden berekend, wat wij willen is financieel haalbaar. We zullen waarschijnlijk wel met een stuk restschuld overblijven na de verkoop, maar dat kunnen we via de bank financieren en in tien jaar afbetalen. Dat is het nadeel als je je eerste woning ongeveer op de piek van de woningmarkt hebt gekocht en de prijzen daarna zijn gaan dalen.

Daarna aan het begin van de middag de makelaar op bezoek gehad en alles doorgenomen voor de verkoop van het huis. Ik heb zelf al goede verkoopfoto’s gemaakt en een verkoopwebsite http://www.griftstate.com/ gemaakt. Er moeten alleen nog een paar nieuwe foto’s van de woonkamer gemaakt worden omdat we ondertussen aan andere televisie hebben gekocht en die staat mooier op de foto’s. Als ik a.s. vrijdag de CD met foto’s, plattegronden en teksten en de ingevulde formulieren op het makelaarskantoor inlever, zorgen zij dat onze woning volgende week op FUNDA komt en krijgen we een bord voor aan het balkon. Wel spannend hoor, je woning te koop zetten!

Om iets voor vieren zijn we in het ziekenhuis. Helaas is het spreekuur wat uitgelopen en worden we pas om iets voor half vijf geroepen. Wat duurt dat wachten toch allemaal lang. Gelukkig zegt de gynaecoloog dat ze eerst maar eens met de echo wil gaan kijken voordat we verder praten en wordt ons geduld niet al te lang op de proef gesteld. Ja ik zie een bolletje in mijn baarmoeder en als ik me niet vergis zie ik ook iets kloppen. Dat wordt direct bevestigd door de arts. Ze geeft uitleg over het dooierzakje, het vruchtje, de baarmoeder enz. En doet daarna een meting. Ze komt uit op ongeveer 3 mm en ziet geen reden tot ongerustheid. Pfffff, gelukkig maar. Ik krijg een printje van de echo mee naar huis. Dit is ons kindje in wording! We mogen een afspraak maken voor over 2 weken om nog een keer met de echo te kijken naar de voortgang van de zwangerschap. 31 augustus is onze volgende echo. Weer 2 spannende weken wachten.