Categorie: Afspraken

Alweer 7 weken oud!

7 weken en 1 dag oud

Ik ben alweer 7 weken en 1 dag oud. En de afgelopen anderhalve week heb ik weer van alles meegemaakt. Zal ik maar gewoon verder vertellen waar we gebleven waren?

Zondag 29 april vierde Oma Borne haar verjaardag. Ik mocht eerst lekker in badje, heb je het filmpje al gezien van mij in bad? Daarna mocht ik mijn mooie nieuwe kleren aan, een echt overhemd met borstzakjes en een spijkerbroekje, ook met echte zakken erop. En om alles af te maken kreeg ik ook nog mijn mooie STOER-sokken aan die ik van Tante Debora heb gekregen. Tante Jenny heeft foto’s gemaakt van mij met papa en mama, want oma wilde graag een schilderij van mij met mijn papa en mama voor in de kamer. Daarna mocht ik nog bij oma op schoot en later ook nog bij tante Riet. Toen was ik erg moe en mocht ik in mijn wipstoeltje – die hadden papa en mama gelukkig meegenomen – lekker een dutje doen. Maar eerst moest ik nog hoera doen voor oma, kijk maar naar deze foto.

  

Maandag 30 april was koninginnedag. Ik mocht mooie oranje kleertjes aan. Tante Ilja en nicht Annamarie hebben een hele mooie Winnie the Pooh ballon voor mij meegenomen en aan mijn box vastgemaakt. Daarna ging ik met papa, mama, tante Ilja en Annamarie door de stad wandelen, langs de kleedjesmarkt enzo. Papa en mama gingen ook nog een ijsje eten, maar dat mag ik nog niet. En omdat het heel mooi weer was gingen we daarna lekker buiten zitten op het balkon. Ik mocht mijn piratenmuts op die papa en mama in Egypte hebben gekocht toen ik nog in mama’s buik zat. Hij was alleen nog wel een beetje te groot.

  

Dinsdag 1 mei kwam er tante Yvonne uit Vlissingen op kraamvisite. Tante Yvonne is een tante van mama. Oma was ook mee. Mama kreeg bloemen en ik heb twee mooi slabbers gekregen. Dat is heel handig want dan blijven mijn kleertjes mooi als ik ga eten of drinken.

Woensdag 2 mei moest ik voor controle naar de kinderarts in het ziekenhuis. Maar eerst kwam de postbode nog met een pakketje voor mama. Mama heeft een mooie draagdoek besteld daarmee kan ik lekker bij haar op de buik zitten zonder dat mama haar handen vol heeft. Ik vind het heel erg lekker om in de draagdoek bij mama te zitten. Als ik wakker ben kan ik lekker rondkijken en als ik moe ben kan ik lekker een slaapje doen dicht bij mama. ‘s Middags ging ik met papa en mama naar het ziekenhuis. Papa en mama moesten mij helemaal uitkleden en toen kwam er een zuster om mij te wegen en te meten. Ik was 4170 gram en al 53,5 cm. Ik was dus heel goed gegroeid. Daarna kwam de dokter ons halen. De dokter ging naar mijn longen en mijn hart luisteren en daarna ging ze mijn hoofdje nakijken en voelen. Ze wilde namelijk even kijken of mijn punthoofd wel netjes wegtrekt. De dokter was heel tevreden over mij. Ze heeft ook nog naar mijn navel gekeken. Oké ik heb een navelbreukje, maar het is niet eens zo’n hele grote en bij bijna alle kindjes trekt het vanzelf weer weg als ze ouder worden. Pas als het heel erg wordt moet ik eraan geopereerd worden. Ik hoop maar dat het niet zo erg wordt. Omdat de dokter tevreden over mij was heeft ze mij ontslagen, alleen als er op het consultatiebureau gemeten wordt dat mijn hoofdje niet meer goed groeit moet ik weer bij haar terugkomen. Toen we weggingen uit het ziekenhuis kwamen we opa en oma nog tegen, die waren daar ook. Daarna gingen we nog naar de Albert Heijn omdat papa en mama een prijs hadden gewonnen. Die moesten ze ophalen, het was een stofzuiger en een strijkbout van Siemens. Maar mama heeft toch al een stofzuiger en een strijkbout?

Morgen gaat mama verder schrijven voor mij, want nu moet ze eerst mij troosten omdat ik heel verdrietig ben en graag bij haar op schoot wil zitten.

 

Opa en Oma Borne op bezoek in het ziekenhuis

Dag 11

Vanmorgen zijn opa en oma Borne bij mij op bezoek geweest in het ziekenhuis. Oma heeft mij zelfs een schone luier en een flesje gegeven. En het was heeeeeel lang geleden dat zij voor het laatst een klein babytje had verschoond en de fles had gegeven. Dat was toen mijn oom Erik nog een baby was en oom Erik is bijna even oud als mama.

De kinderarts heeft mij vandaag al uit het ziekenhuis “ontslagen”, maar de dokter van mama vond dat zij nog een nachtje moest blijven omdat ze gisterenmiddag nog een iets hogere temp (38.1) had gehad. Gelukkig mag ik nog wel een nachtje bij mama in het ziekenhuis blijven vannacht en hoef ik niet alleen naar huis.

Volgende week hebben papa en mama nog een “belafspraak” met de neonatologieverpleegkundige en een week later hebben we een afspraak op de poli van het ziekenhuis. Dan gaan ze kijken hoe goed ik heb gedronken en ook nog een keer mijn hoofdje opmeten.

Vanmiddag hebben ze bij mama het infuus eruit gehaald en als ze geen gekke dingen doet met haar temperatuur mag ze morgenochtend lekker met mij en papa mee naar huis.

Ik heb vandaag ook heel goed mijn best gedaan met drinken en steeds de gewenste hoeveelheid gedronken. Straks krijg ik weer een lekkere fles en dan hoopt mama dat ik mij de rest van de avond en nacht netjes gedraag en haar niet wakker ga houden. Want papa en mama moeten morgen op tijd wakker en uit bed anders kunnen we niet lekker op tijd naar huis.

 

 

Een hele grote hond … en nog veel meer

31 weken, 1 dag

Alweer een week voorbij. Soms gaat de tijd toch wel erg snel. Vorige week zondag hebben we naamstickers (plakletters) besteld voor op de deur van de babykamer en voor op het wiegje. Die hebben we van de week met de post ontvangen en ze zijn super geworden. Alleen nog wel even wachten met opplakken want we houden de naam nog even geheim totdat Fritzy geboren is. Sorry Ma, je moet nog even twee maandjes geduld oefenen.

Maandag heb ik op de markt leuke stof gevonden voor een speelgoedzak voor aan het voeteneind van het ledikantje. Ilja gaat hem voor ons maken. Vrijdag is ze hier geweest om dingen uit te meten en om het idee verder uit te werken. ‘s Middags ook nog even kort de stad in geweest en nog een paar dingen gezien voor op het verlanglijstje (lijstje is inmiddels bijgewerkt).

Dinsdag moest is ontgelden dat ik maandag waarschijnlijk net iets te veel heb gedaan. Ik weet niet wat, maar ‘s nachts van maandag op dinsdag weer veel pijn in mijn bekken en heupen. Gelukkig had ik dinsdag ook weer een afspraak bij de fysiotherapeut en die heeft de boel weer goed los gekregen. Wat een verademing was dat.

Woensdag weer bij de verloskundige geweest. Alle controles waren weer goed. Voor zover ze kon voelen heeft Fritzy ook een “mooi formaat”. We hebben huiswerk meegekregen, 2 boekjes om te lezen over de bevalling. Volgende keer wil ze van ons weten wat we graag wel/niet willen bij de bevalling.

Donderdag bij de kapper geweest. Even weer een beetje model in mijn haar laten knippen. Waarschijnlijk de laatste keer voordat Fritzy er is. Want nu mijn haar langer is ga ik nog maar 3-4 keer per jaar naar de kapper.

Vrijdag weer naar de fysio geweest. Deze keer voelde alles nog lekker los en soepel aan dus deze week hoef ik (als het goed blijft gaan) maar één keer. En zoals ik al geschreven heb met zus Ilja bezig geweest met de speelgoedzak voor aan het bedje. Er is vrijdag ook weer lekker veel sneeuw gevallen. Papa Dennis was gelukkig op tijd weg gegaan van zijn werk zodat hij toch nog voor etenstijd thuis was na een reis van 3 uur en 45 minuten door sneeuw en lange files.

Zaterdag hebben neefjes Bas en Wim hun verjaardag gevierd. De tweeling wordt morgen alweer 2! Ik weet nog goed hoe spannend het 2 jaar geleden was. Volgens mij lag er toen ook een sneeuw in het weekend voordat ze geboren werden.

  

En gisteren (zondag) zijn Erik en Jenny (broer en schoonzus van Dennis) op visite geweest. Het was erg gezellig. Ze hadden een hele grote knuffelhond meegenomen voor Fritzy. De hond past net in het ledikantje zo groot is hij. Het zal dus wel even duren voordat Fritzy groter is dan zijn knuffel. En hij is zo lekker zacht. Erik is ook creatief bezig geweest en heeft twee schilderijtjes gemaakt voor op de babykamer. Ze zijn heel leuk geworden!

  

Gisteravond hebben we ook weer nieuwe buikfoto’s gemaakt. En ik heb een collage gemaakt van alle buikfoto’s in een overzichtje zodat je de voortgang kunt zien. Ik heb het idee dat Fritzy de afgelopen week hard gegroeid is. Mensen om me heen vonden mijn buik ook groter geworden in een paar dagen tijd.

En voor wie het nog niet gedaan heeft … we vinden het leuk als je op de poll invult wanneer je denkt dat de kleine komt. De uitgerekende datum is 8 april, maar zoals de stand nu is denkt iedereen dat hij eerder komt.

 

Alweer 29 weken zwanger

29 weken, 1 dag

Het begint nu best wel op te schieten. Over 8 weken zou ik al gewoon thuis mogen bevallen (dat mag vanaf 3 weken voor de uitgerekende datum). En nog 5 weken werken en dan begint mijn zwangerschapsverlof al! De afgelopen week zijn we ook best weer druk geweest met diverse voorbereidingen. Dus hoog tijd voor weer een nieuw weblog.

Babywas:
Zoals ik in het vorige berichtje al schreef zijn we vorig weekend begonnen met de babywas. En nu zijn alle kleertjes en andere dingen die we al in huis hebben ook lekker gewassen, gedroogd, gestreken en op maat uitgezocht. Maatje 50/56 ligt klaar in de bovenste lade van de commode en de rest van de kleertjes liggen/hangen in de linnenkast. En mijn zusje heeft nog meer kleertjes voor ons liggen dus binnenkort kunnen we gewoon weer verder met kleertjes wassen en uitzoeken.

Zwangerschapsyoga:
Afgelopen maandag ben ik voor de eerste keer naar de zwangerschapsyoga geweest. Omdat er een paar nieuwe dames (waaronder ik) waren en omdat het voor de meeste andere dames de eerste keer na de kerstvakantie was (die waren de week ervoor ook naar de borstvoedingsvoorlichting geweest) werd er in het begin veel gepraat en hebben we maar kort tijd gehad voor de oefeningen. Maar dat vond ik niet erg hoor. Want ik merk wel dat het fijn is dat de docente ook veel tijd neemt om het over allerlei vragen rondom zwangerschap te hebben. Ze adviseerde mij bijvoorbeeld om toch maar een keer naar een fysiotherapeut te gaan met de bekkenklachten. Vanavond weer geweest. Stond ik in de lift naar de parkeergarage stapt de schuinonderbuurvrouw ook in met haar vriend. We kijken elkaar aan en toen zagen we dat we vorige week elkaar ook al gezien hadden bij de yoga. Ik had nog helemaal niet gemerkt dat zij ook zwanger is, maar we hadden elkaar ook nog maar een paar keer gezien en met die dikke winterjassen valt het natuurlijk ook niet zo op.

Minder werken:
Dinsdag had ik een afspraak met de casemanager van Arboned. Met haar heb ik afgesproken dat ik halve dagen blijf werken. We hopen dat ik het op die manier kan volhouden totaan mijn zwangerschapsverlof over 5 weken.

Nieuwe auto:
Met kleine Fritzy in aantocht leek het toch wel handig om eens te gaan kijken naar mogelijkheden om onze Renault Megane Hatchback in te ruilen voor een Megane Estate (stationmodel). Eerst dachten we aan een jong tweedehandse met weinig kilometers op de teller, totdat we er door zwager Dennis op gewezen werden dat Renault nu met een nieuwe versie op de markt komt die BPM- en wegenbelastingvrij is. Maar dan moet je wel snel beslissen, want hij moet voor 1 juli a.s. geleverd zijn want dan veranderen de regels weer en dat garanderen ze alleen als je hem nog in januari bestelt. Dus dinsdagmiddag naar de dealer en een goede deal kunnen maken. Opties bespreken, kleur uitzoeken, handtekening zetten en onze nieuwe gezinsauto is besteld. Ik denk niet dat we hem al hebben als Fritzy komt maar hij is in ieder geval in aantocht!

Fysiotherapie:
Op advies van de yogadocente heb ik vorige week ook maar eens een bezoekje gebracht aan de Fysiotherapeut i.v.m. mijn bekkenklachten. De behandeling was gevoelig maar lucht ook op. Morgenochtend mag ik weer. Hopen dat ze het allemaal een beetje los en soepel krijgt zodat de klachten verminderen, of in ieder geval dat de klachten niet erger worden.

  

Pretecho:
Afgelopen vrijdag zijn we weer bij Baby Visie geweest voor een pretecho. Deze keer een 3D/4D echo. Omdat papa Dennis in Berlijn was voor zijn werk zijn mijn zussen Ilja, Judith en Debora mee geweest. Heel gezellig met vier zussen kindje kijken. Eerst al een compliment over mijn mooie buik, waar ik zelf ook best trots op ben en toen met de echo kijken. Onze Fritzy had niet echt veel zin om mee te werken. Hij heeft een lekker plekje gevonden met zijn hoofdje al vrij diep in mijn bekken en zijn kontje omhoog richting mijn maag. En als ik op mijn gevoel af ga ligt hij al minstens een week ongeveer in die houding met zijn rug naar links en zijn beentjes aan de rechterkant (af en toe tegen mijn ribben aan). Daardoor hebben we zijn gezichtje niet helemaal kunnen zien. Maar van wat we zagen hebben we wel allemaal het idee dat zijn mondje en neusje in ieder geval op papa Dennis lijken. Nog een paar maandjes wachten dan kunnen we zien of dat in het echt ook zo is (meer foto’s van de echo vind je in het fotoalbum echofoto’s).

Babykamer:
Afgelopen week hebben we ook het plankje boven de commode opgehangen. Dat wil zeggen dat ik heb verteld waar hij moest komen en de stofzuiger bij de boormachine heb gehouden en dat Dennis de rest van het werk heeft gedaan. Gelukkig mochten we de professionele boormachine van de buurman lenen want onze boormachine vond de kiezels en/of het betonijzer in de muur niet fijn. En ik heb ook de muurstickers op de muren en de meubeltjes geplakt om het kamertje nog gezelliger te maken. Nu alleen nog een radiatorombouw om de verwarming (die gaat Opa Evert voor ons in elkaar zetten) en de naam op de deur met plakletters (doen we pas na de geboorte) en misschien nog wel een paar kleine dingetjes die ik nog tegen ga komen. Maar verder is het kamertje helemaal klaar voor de komst van kleine Fritzy (meer foto’s in het fotoalbum babykamer).

  

Wiegje:
Gisteren hebben we ook een wiegje besteld via internet. Een beetje een bijzonder wiegje want het wiegje is gemaakt van karton dat vochtafstotend en brandwerend is bewerkt. Een bouwpakketje dat inclusief matrasje wordt geleverd en bij elkaar ongeveer 2,5 kilo weegt. We kunnen het wiegje straks zelf versieren door er dingen op te plakken, te schilderen of te tekenen. Nu alleen nog even bedenken hoe we hem gaan versieren, misschien wel een leuke bezigheidstherapie tijdens mijn verlof. Het wiegje willen we bij ons op de slaapkamer zetten zodat Fritzy in het begin ‘s nachts bij ons kan slapen en we niet elke keer hoeven op te staan om hem te voeden. Volgens de borstvoedingsvoorlichting en een aantal ouders van jonge kinderen die ik heb gesproken is het best handig om de kleine de eerste weken bij je op de kamer te hebben. En als het wiegje niet meer nodig is kunnen we hem evt. gewoon bij het oud papier zetten.

  

Buikfoto’s:
En natuurlijk is het ook hoogtijd om weer een paar buikfoto’s te laten zien. Op deze foto’s ben ik precies 29 weken zwanger. Voor mijn gevoel is mijn buik niet echt heel veel verder naar voren gekomen maar hij is wel wat ronder geworden denk ik. Tot nu toe is mijn buik nog streeploos, hopen dat dat zo blijft (meer buikfoto’s in het fotoalbum Buikfoto’s).

 

Bij de verloskundige geweest en meer …

23 weken, 0 dagen

Vandaag alweer 23 weken zwanger. Het gaat nu toch wel snel. Afgelopen woensdag zijn we weer op controle bij de verloskundige geweest. Weer bij een andere verloskundige, we hebben ze nu alle vier (praktijk bestaat uit 4 verloskundigen) een keer gezien. Gewicht was netjes (1,5 kilo aangekomen in 3 weken), bloeddruk was ook keurig en het hartje van Fritzy klopte ook nog steeds als een sneltrein. Ze heeft ook mijn buik gevoeld. Mijn baarmoeder is hoog en slank en Fritzy ligt vrij hoog. De baarmoeder komt al een paar cm boven mijn navel uit.

Waar de verloskundige minder tevreden over was waren mijn harde buiken aan het eind van de werkdag. Dat was niet goed op deze termijn en echt een teken dat ik rustiger aan moet doen. Of vaker en meer pauzes nemen tijdens het werk of mijn dagen inkorten. Ik heb niet het idee dat meer/vaker pauze gaat werken bij mij dus heb ik op het werk geregeld dat ik mijn dagen met 1,5 uur per dag inkort. Een half uur later beginnen en een uur eerder naar huis. Woensdag en donderdag hebben we dat direct in de praktijk gebracht en heb ik inderdaad geen harde buiken gehad aan het eind van de middag.

Sinterklaas heeft ook nog aan onze kleine Fritzy gedacht. Hij had een cadeautje bij zus Ilja achtergelaten voor de kleine man. En bij Dennis & Debora in Rotterdam was ook al een pakje van Sint voor Fritzy bezorgd. En bij Omalein en opa Evert was ook nog een pakketje van de Sint voor Fritzy aangekomen. Dank je wel Sinterklaas. Weet u volgend jaar wel waar Fritzy woont?

   

Mijn buik begint ook lekker op te bollen. En er komt ook steeds meer beweging in. Dennis kan Fritzy nu ook al regelmatig voelen en vanmorgen zag ik mijn buik zelfs een klein beetje bewegen omdat onze drukteschopper wakker was. Ik denk dat ik dat getrappel in mijn buik straks nog ga missen als Fritzy er straks is. Deze foto’s zijn van 19 weken en 21 weken. Volgende week weer een nieuwe foto proberen te maken.

  

Gisteren zijn we bij de drukker geweest om de kaartjes die we zelf ontworpen hebben te bespreken. Ze boodt direct aan om een proefdruk te maken. Volgende week is de proefdruk klaar. Ik ben benieuwd hoe het kaartje eruit komt te zien als hij professioneel gedrukt is. Vandaag hebben we de kerstkaarten op de post gedaan. Ik ben benieuwd naar de reacties. Volgende week zullen we een kaartje hier op de site plaatsen.

En omdat we toch langzaam de studeerkamer leeg moeten maken om daar straks een babykamer van te maken hebben we vorige week bij IKEA een kast voor in de gang gekocht waar we onze papieren in kunnen bewaren. Ik mocht helpen om hem in elkaar te zetten. Dat wil zeggen, ik mocht de schroefjes aandraaien. In de kerstvakantie gaan we planken ophangen in de berging beneden waar we de rest van onze spullen die nu in de studeerkamer staan kunnen opruimen.

Deze week ook besloten om toch maar niet aan de cursus Actief Zwanger van Verian deel te nemen. Hij zou namelijk 14 lessen voor de bevalling en 7 lessen na de bevalling zijn. Maar toen ik belde omdat ik nog steeds niet had gehoord wanneer de cursus begint en op welke avond hij gegeven wordt kreeg ik te horen dat de cursus i.v.m. bezuinigingen veranderd gaat worden. Ze kon nog niet precies vertellen wat er ging veranderen, maar toen ik een beetje doorvroeg begreep ik wel dat het aantal lessen veel minder wordt (iets van 10 lessen). Officieel weet ik nog steeds niets, maar ik ben er wel klaar mee. Nu maar aangemeld bij zwangerschapsyoga. Dat gaat na de feestdagen beginnen. En daarnaast ga ik natuurlijk lekker elke woensdagavond naar het zwembad voor zwangerschapszwemmen.

 

Uitslag combinatietest

14 weken, 2 dagen

Vandaag weer een afspraak bij de gynaecoloog. Eentje waar ik nog nooit geweest was, dus weer een nieuw gezicht. Ze heeft een aantal vragen gesteld en vastgesteld dat ik geen verhoogd risico heb op trombose tijdens de zwangerschap. Mooi, ik hoefde niet eens bloed te prikken. Daarna ging ze op zoek naar de uitslag van de combinatietest omdat ze deze niet in de computer kon vinden. Er was een co-assistent bij die terwijl de gynaecoloog op zoek ging naar de uitslagen met de echoapparatuur op mij mocht oefenen.

Fritzy was weer lekker aan het bewegen. Ik heb niet gezien of hij veel gegroeid is omdat de assistent hem niet goed in beeld kreeg om te kunnen meten. We zagen wel mooi het hartje kloppen. De ruggewervels, de ribbetjes, het hoofdje en er kwamen af en toe een hand en een voet voorbij. Leuk hoor om weer even te kunnen spieken.

De uitslag van de combinatietest was heel goed. Gemiddeld heeft een vrouw van mijn leeftijd ongeveer een kans van 1 op 200 op een kindje met een chromosoomafwijking (o.a. syndroom van down). Bij ons kwam de test uit op een risico van 1 op 5.000! Een hele goede uitslag dus. En voor ons dus geen reden om nog vervolgonderzoek (een vruchtwaterpunctie) te laten doen. We kunnen nu echt op onze roze/blauwe wolkjes klimmen en volop gaan genieten van het wondertje dat zich ontwikkeld in mijn buik.

Nu waarschijnlijk wachten tot 28 oktober met de pretecho of de verloskundige moet volgende week ineens bedenken dat ze ook nog een echo willen maken, maar dat denk ik niet.
De afspraak voor de 20-weken-echo staat inmiddels ook in de agenda. Daar mogen we 21 november, direct na onze vakantie naartoe. Dan ben ik alweer halverwege … de tijd gaat ineens toch best wel snel.

 

De 3 maandengrens bereikt!

13 weken, 0 dagen

Vandaag hebben we de 3-maandengrens bereikt. Het tweede trimester van de zwangerschap begint nu. De meest spannende/risicovolle periode is dus achter de rug. Natuurlijk is de uitslag van de combinatietest (nekplooimeting en bloedonderzoek) nog wel even spannend. Morgenmiddag hebben we de echo voor de nekplooimeting en volgende week krijgen we de uitslag. Ook heb ik nog een oproep van de gynaecoloog ontvangen, waarschijnlijk voor onderzoek naar bloedstolling omdat mijn moeder een hartinfarct heeft gehad door een stolseltje, maar dat moet ik nog even navragen want er stond niet in de brief waar de afspraak voor was (lekker handig, not).

Wat is er de afgelopen dagen allemaal gebeurd? We hebben nog een paar keer het hartje geluisterd. Heel kort, want er is niet precies bekend of het mogelijk schadelijke gevolgen heeft als je dit te vaak/lang doet. We hebben ook een stukje opgenomen. Op de achtergrond hoor je mijn eigen hartslag (rustig en krachtig) het snelle geluid, alsof er een trein voorbij rijdt is van het kindje. Via onderstaande link kun je naar de hartslag luisteren. De link opent in een nieuw venster.

hartslag baby (30-09-2011)

Ook hebben we foto’s gemaakt van alle spulletjes die we tot nu toe hebben gekregen of gekocht. Die kun je vinden in ons fotoboek. Hier staan ook foto’s in van de kinderwagen die we een paar weken geleden (met flinke korting) hebben gekocht. We wilden al heel lang de Maxi Cosi Mura 4 kinderwagen en nu hebben we hem en staat hij te wachten totdat onze kleine Fritzy er over een half jaartje in kan liggen. Hobbes de poes heeft hem al uitgeprobeerd.

En we hebben een afspraak gemaakt om te gaan kijken bij een kinderdagverblijf (KDV) hier in de buurt. A.s. maandag aan het eind van de dag gaan we een kijkje nemen en dan ook maar snel inschrijven. Gelukkig hebben ze nog geen wachtlijst bij het KDV omdat het nog maar een jaar open is. En misschien ook wel omdat er hier in het centrum gemiddeld iets minder kleine kinderen wonen.

Gisteren hebben we open huizendag gehad voor de verkoop van onze woning. Die begon om 11.00 uur maar om vijf voor elf hadden we al de eerste kijkers op de stoep staan. Ze leken wel serieus en we denken dat ze ons appartement wel leuk vinden maar ze moeten hun eigen woning nog te koop gaan zetten, dus of de kijkers ook kopers gaan worden is nog maar afwachten. Daarna de rest van de dag geen kijkers meer gehad, maar het was eigenlijk ook veel te mooi weer.

 

Hartje geluisterd en afspraak gemaakt voor geslachtsbepaling

12 weken, 3 dagen

Vandaag hebben we een afspraak gemaakt voor een geslachtsbepalingsecho. 28 0ktober krijgen we een pretecho om te kijken wie er gelijk heeft. Krijgt Dennis gelijk en wordt het een meisje of heb ik gelijk en wordt het een jongen. We zullen het zien. Tot die tijd kunnen jullie nog “stemmen” wat je denkt, een jongen of een meisje?

En vanmiddag is ook ons pakketje bezorgd door de postbode. We hadden een dopplerapparaatje besteld via internet om zelf naar het hartje van ons kindje te kunnen luisteren. Toen ik thuis kwam meteen maar even uitproberen. Vanaf ongeveer 12 weken moet je het hartje kunnen horen (soms al eerder). Na enig zoeken op mijn buik een hartslag gevonden, maar die was wel een beetje traag voor het kindje. Dus Dennis heeft mijn pols gevoeld en ja hoor hartslag was gelijk met mijn polsslag, dus mijn eigen hartslag (waarschijnlijk de aorta) gevonden.

Even plassen, want door al dat zoeken moest ik nu echt eerst plassen! En daarna nog een keer proberen. Dennis was ondertussen begonnen met eten koken. En toen moest hij heel snel op komen draven want daar klonk het echt duidelijk een sneltreinhartje van ons kindje door de luidspreker. Geweldig gewoon om te horen.

O ja, en de misselijkheid was vandaag weer goed onder controle dankzij de medicijnen. Toch wel fijn om weer een dagje niet misselijk te zijn.

 

Intake verloskundige, 4e echo en bloedprikken

11 weken, 3 dagen

Gisteravond hadden we onze eerste afspraak bij de verloskundige. Nadat er eerst bij de balie een foto van ons was gemaakt voor in ons dossier en onze gegevens waren gecontroleerd mochten we eerst mee naar de echoruimte. Eerst werd aan tafel onze voorgeschiedenis kort doorgenomen en daarna mocht ik plaatsnemen op de bank voor de echo. En ja hoor onze kleine Spruit – we noemen hem/haar nu Fritzy (Fans van de TV serie: ‘The Closer kennen de naam wel). (Thank you!) – was weer vrolijk aan het bewegen. Heel bijzonder om te zien hoe snel zo’n kindje groeit en ontwikkeld. Het was allemaal alweer veel duidelijker dan vorige week bij de gynaecoloog. We konden zelfs de vingertjes en de teentjes zien op de echo. Zo bijzonder!

Fritzy is in die 6 dagen ruim anderhalve centimeter gegroeid en was gisteren alweer bijna 4,7 cm (kop tot kont). De verloskundige heeft ook het hartje laten horen. Als je wilt horen hoe dat ongeveer klinkt … in de widget onderaan de rechterbalk kun je op het rondje met het hartje klikken om de hartslag van een baby in de buik te laten horen. Vorige week had de gynaecoloog ons nog 3 dagen achteruit gezet qua termijn maar gisteren zijn we weer 3 dagen vooruit gezet door de verloskundige. De uitgerekende datum blijft voorlopig dus 8 april 2012. Fritzy groeit dus precies volgens schema. Fijn hoor.

Na de echo mochten we naar beneden, naar een andere verloskundige die onze medische voorgeschiedenis wilde weten en vragen stelde over evt. erfelijke aandoeningen/afwijkingen binnen de familie waar eventueel rekening mee gehouden moet worden. Ook werd mijn bloeddruk gemeten en kregen we van deze verloskundige nog verdere uitleg over diverse zaken rondom de zwangerschap.

Tot slot mochten we een nieuwe afspraak maken bij de balie voor de controle over 4 weken. Ook kregen we een Zwitsaltas mee met leuke hebbedingetjes, tijdschriften en folders en een lief knuffeltje. Ongeveer 5 kwartier nadat we naar binnen liepen, stonden we weer buiten. Wat een verschil met vorig jaar mei, toen we bij de verloskundige te horen kregen dat ons kindje niet gegroeid was en er geen hartactie meer te zien was op de echo!

Vanmorgen mocht ik vroeg opstaan zonder dat ik een ontbijtje op bed had gehad. Ik moest namelijk nuchter bloed laten prikken voor de 12 weekse zwangerschapscontrole en de combinatietest. Vervelend hoor opstaan zonder ontbijt ik voelde gelijk weer de misselijkheid opkomen, gelukkig heb ik niet hoeven overgeven. Na het bloedprikken vanmorgen snel mijn meegenomen boterhammetjes met pindakaas naar binnen gewerkt met een beker melk.

 

Derde echo en gesprek prenatale onderzoeken

10 weken, 3 dagen

Vandaag hebben we weer een afspraak in het ziekenhuis. Deze keer weer bij de gynaecoloog. Deze keer konden we zowaar bijna op tijd naar binnen en was ze maar een paar minuutjes achter op schema. Eerst heeft ze ons uitgelegd hoe het zit met prenataal onderzoek. Op basis van mijn leeftijd (36+) mogen we direct een vlokkentest of vruchtwaterpunctie laten doen. Maar we mogen ook eerst een combinatietest doen of helemaal geen onderzoeken laten doen. De keuze is aan ons. Ze laat aan de hand van grafiekjes zien dat de kans op een kindje met een chromosoomafwijking (o.a. syndroom van down) iets groter is als je wat ouder bent. Een combinatietest bestaat uit bloedonderzoek en een nekplooimeting (echo) en op basis daarvan wordt een kansberekening gemaakt van hoe groot de kans is dat je een kindje hebt met een chromosoomafwijking. Er wordt tegenwoordig niet alleen onderzocht op trisomie 21 (syndroom van down) maar ook op trisomie 13 en 18 die beiden ook met ernstige lichamelijk en verstandelijke handicaps gepaard gaan.

Na de uitleg gaan we naar de onderzoekskamer voor de echo. Deze keer niet meer inwendig maar via de buikwand, ik hoef dus alleen mijn buik bloot te maken. Zodra het echoapparaat op mijn buik staat zie ik al gelijk een druk bewegend mensje op het scherm verschijnen. O, wat mooi om te zien!!! De kleine is wel een beetje eigenwijs en dus ook erg druk – van wie zal hij/zij dat nu hebben – dus het valt niet mee om een goede meting te doen. De gynaecoloog komt uit op ongeveer 31,5 mm. Dat zou betekenen dat ik misschien toch een paar dagen minder ver ben. Op het formulier schrijft ze 10 weken en 0 dagen. Maar het zou zomaar kunnen dat ik bij een volgende meting weer vooruit gezet word.

Na de echo vult de gynaecoloog de formulieren in voor het bloedonderzoek en krijg ik een pakketje mee dat ik moet meenemen naar het bloedprikken. Ook krijgen we een briefje mee om bij de secretaresse vervolgafspraken te maken voor bloedprikken (21 september) en een nekplooimeting (echo) op 3 oktober a.s. Dol gelukkig met het kleine mensje dat al druk rondspartelt in mijn buik gaan we naar huis.

 


Page 1 of 212